Zdający egzamin na prawo jazdy dwukrotnie doprowadził do utraty przyczepności kół podczas ruszania na wzniesieniu. Mimo że samochód nie stoczył się i silnik nie zgasł, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach potwierdził, że manewr został wykonany niezgodnie z techniką kierowania pojazdem. Świadczyło to o utracie kontroli nad pojazdem. A to uzasadniało negatywny wynik egzaminu.
Michał C. w listopadzie 2025 r. zdawał część praktyczną egzaminu w zakresie prawa jazdy kat. B w WORD w Kielcach. Podczas drugiej próby ruszania z miejsca do przodu na wzniesieniu zwiększył obroty silnika (do 4 tys. na minutę), wciskając mocniej pedał przyspieszenia. To doprowadziło do buksowania kół. Zdający otrzymał ocenę negatywną.
Michał C. uważał, że próba powinna być zaliczona. Dlatego zakwestionował ocenę wystawioną przez egzaminatora.
Marszałek Województwa Świętokrzyskiego przeprowadził analizę nagrania z pojazdu i przyznał skarżącemu rację. Zdaniem organu egzaminator nadinterpretował przepisy rozporządzenia z 24 listopada 2023 r. w sprawie egzaminowania osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. poz. 2659). Zadanie było wykonane prawidłowo.
Od tej decyzji do SKO odwołał się sam egzaminator. Podkreślił, że egzaminowany dwukrotnie powtórzył ten sam błąd – nadmierne obciążenie silnika. To dowodzi trwałego braku umiejętności w zakresie ruszania na wzniesieniu.
Kolegium utrzymało decyzję marszałka w mocy. Wskazało, że gdyby ustawodawca przy wykonywaniu przedmiotowego zadania miał na uwadze płynne ruszenie - łagodne puszczenie sprzęgła, zwiększenie obrotów silnika - to dałby temu wyraz w ustanowionych kryteriach, tak jak przy wykonywaniu innych zadań. Nie można w tym przypadku też mówić o utracie przez egzaminowanego panowania nad pojazdem, bowiem nie zmienił toru jazdy, jak również nie wyjechał poza wyznaczone miejsce.
Przeczytaj także: Koniec „kursów z kanapy”. Kierowcy zapłacą pięć razy więcej
Sprawa trafiła do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uchylił obie zaskarżone decyzje. Wyjaśnił, że stosownie do art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami egzamin państwowy jest przeprowadzany w celu sprawdzenia kwalifikacji osoby egzaminowanej, w tym sprawdzenia umiejętności w zakresie zgodnego z przepisami, bezpiecznego, energooszczędnego, sprawnego i nieutrudniającego innym uczestnikom ruchu poruszania się danym pojazdem.
Część praktyczna egzaminu państwowego jest przeprowadzana na placu manewrowym WORD i polega na wykonaniu zadań określonych dla prawa jazdy danej kategorii, zgodnie z techniką kierowania pojazdem i kryteriami oceny określonymi w rozporządzeniu. Osoba egzaminowana w trakcie wykonywania tego manewru po zatrzymaniu pojazdu na wzniesieniu zaciąga albo uruchamia hamulec postojowy, a następnie rusza do przodu, zwalniając go. Kryteria oceny tego zadania są następujące: przy ruszaniu pojazd nie może cofnąć się więcej niż 0,2 m, a silnik nie może zgasnąć.
Osoba egzaminowana uzyskuje pozytywny wynik egzaminu, jeżeli poprawnie wykonała wszystkie zadania, a negatywny - gdy podczas realizacji części praktycznej egzaminu na placu manewrowym dwukrotnie nieprawidłowo wykonała jedno z zadań.
Z przywołanych regulacji, wbrew twierdzeniom organów, wynika że prawidłowe wykonanie zadania "Ruszanie z miejsca do przodu na wzniesieniu" wymaga spełnienia zarówno kryteriów wskazanych w rozporządzeniu, jak i uwzględnienia techniki kierowania.
Prawidłowa technika kierowania pojazdem może być definiowana m.in. jako zachowanie pełnej kontroli nad pojazdem, w tym właściwe posługiwanie się układem kierowniczym, napędowym i hamulcowym, czy też utrzymywanie toru jazdy w sposób niepowodujący zagrożenia dla bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Dokonując oceny sposobu wykonania omawianego zadania, nie można też pomijać określonego w art. 51 ust. 1 pkt 2 u.k.p. celu egzaminu praktycznego.
W tej sprawie podczas każdej z dwóch prób wykonania zadania uczestnik doprowadził do chwilowej utraty przyczepności kół do podłoża (poślizgu kół osi przedniej). I to przy dobrych warunkach pogodowych, gdy nawierzchnia nie była mokra (co wynikało z nagrania). Podczas obu prób egzaminowany wyraźnie nadużył pedału gazu oraz nieumiejętnie puścił pedał sprzęgła. Świadczą o tym zarówno wskazania obrotomierza, jak i słyszalne na nagraniu wysokie obroty silnika. Na skutek powyższego pojazd stracił przyczepność kół do nawierzchni (wskazuje na to odgłos ślizgających się kół, tzw. buksowanie).
Zdaniem sądu powyższe świadczyło o chwilowej utracie przez uczestnika postępowania kontroli nad pojazdem. W rzeczywistym ruchu drogowym, na nawierzchni o mniejszej przyczepności (np. po deszczu lub na znakach poziomych), takie zachowanie doprowadziłoby do bocznego zniesienia pojazdu lub całkowitego braku możliwości ruszenia z miejsca.
Sąd podkreślił, że umiejętność kontrolowania pedałów przyspieszenia i sprzęgła i ich użycia niewątpliwie wpisuje się zarówno w prawidłową technikę kierowania pojazdem, jak i podstawowe umiejętności w zakresie panowania nad nim. W takiej sytuacji nie można mówić o prawidłowym wykonaniu manewru - zadania, nawet jeżeli pojazd nie cofnął się i silnik nie zgasł. Dlatego akceptacja poglądu organów dałaby zaskakujące rezultaty – tolerowanie braku podstawowych umiejętności prawidłowego kierowania pojazdem.
Skarżący miał zatem rację, konsekwentnie twierdząc, że egzaminowany Michał C. nie posiada podstawowych umiejętności w zakresie panowania nad pojazdem, a ruszenie na wzniesieniu nie było zgodne z techniką kierowania pojazdem. Powyższe musiało skutkowało negatywną oceną wykonania zadania części praktycznej egzaminu na placu manewrowym.
Teraz organy ponownie ocenią sprawę, przy czym będą związane oceną prawną sądu.
Wyrok WSA w Kielcach z 18 czerwca 2026 r., sygn. akt I SA/Ke 182/26
