Urzędówek nie trzeba dokumentować paragonem

Adwokat, który świadczy pomoc prawną z urzędu, nie ujmuje w kasie fiskalnej przyznanego mu przez sąd honorarium. Kwoty tej nie uwzględnia się również przy ustalaniu, kiedy mecenas przekroczył próg sprzedaży detalicznej zobowiązujący go do zainstalowania urządzenia fiskalnego.

Tak wynika z odpowiedzi Ministerstwa Finansów udzielonej na pytanie zadane przez „Rzeczpospolitą”.
Czytamy w niej, że instytucja pomocy prawnej z urzędu gwarantuje, że faktyczny nabywca tej usługi za nią nie płaci. Tymczasem, zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek stosowania kas dotyczy tylko podatników (w tym adwokatów), u których powstają należności (roszczenia) od osób fizycznych z tytułu dokonanej na ich rzecz sprzedaży, w rozumieniu tej ustawy.
Ministerstwo podkreśla, że obowiązkiem ewidencjonowania objęta jest jedynie kwota należna od osób fizycznych i rolników ryczałtowych oraz podatek należny z nią związany. Tak wynika z art. 111 ust. 1 ustawy o VAT. Dalej czytamy: „Na zasadzie a contrario omawianym obowiązkiem ewidencji nie są objęte kwoty należne od innych podmiotów”.
Przyjęcie takiej wykładni przepisów ma i inne korzystne dla podatników konsekwencje. Skoro usługi adwokata ustanowionego przez sąd z urzędu nie podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu przy zastosowaniu kas rejestrujących, to nie są one również zaliczane do kwoty obrotów, od których uzależnione jest zwolnienie podmiotowe, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia ministra finansów z 26 lipca 2010 w sprawie zwolnień z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących. To również potwierdziło MF w odpowiedzi na nasze pytanie.

Źródło: Rzeczpospolita