Unia chce lepiej chronić ofiary przestępstw

Według szacunków Komisji Europejskiej na terytorium całej unii każdego roku ofiarą przestępstw pada 75 milionów osób. Gdy do zdarzenia dochodzi za granicą, odmienna kultura, język i prawo mogą powodować poważne problemy. Jedna z zasad leżących u podstaw Unii Europejskiej głosi, że ludzie mają być traktowani bez dyskryminacji we wszystkich państwach UE. Jednak obowiązujące obecnie w Unii przepisy są niejednolite i nie zawsze wychodzą naprzeciw tym podstawowym potrzebom. Dlatego komisja przedstawia pakiet środków zmierzających do zapewnienia minimalnego poziomu praw, pomocy dla ofiar i ich ochrony w całej Unii, niezależnie od ich pochodzenia lub miejsca zamieszkania.

Nowe propozycje mają wzmocnić obowiązujące środki o unijne minimalne standardy, aby ofiary mogły liczyć na taki sam podstawowy poziom praw niezależnie od ich narodowości i miejsca popełnienie przestępstwa w UE.
Proponowana dyrektywa w sprawie minimalnych standardów obowiązujących w odniesieniu do ofiar zagwarantuje we wszystkich 27 państwach, że ofiary będą traktowane z szacunkiem, a policja, prokuratorzy i sędziowie będą przeszkoleni w zakresie odpowiedniego ich traktowania. Ponadto poszkodowani zostaną poinformowani o przysługujących im prawach oraz o sprawie w zrozumiały dla nich sposób a pomoc dla nich będzie dostępna w każdym państwie członkowskim. Ofiary będą mogły uczestniczyć w postępowaniu, jeśli taka będzie ich wola, i uzyskają pomoc w uczestnictwie w rozprawie. Będą też chronione podczas śledztwa w sprawie przestępstwa i postępowania sądowego.
Ofiary z grup najbardziej narażonych, jak dzieci, ofiary gwałtów lub osoby niepełnosprawne, będą identyfikowane i obejmowane odpowiednią ochroną.
Aby ułatwić ochronę ofiar przemocy przed dalszymi krzywdami ze strony napastnika, Komisja przedstawiła również rozporządzenie w sprawie wzajemnego uznawania środków ochrony z zakresu prawa cywilnego. Jego celem jest, aby ofiary przemocy (takiej jak przemoc w rodzinie) mogły – w przypadku podróży lub przeprowadzki do innego państwa UE – w dalszym ciągu polegać na wydanym w stosunku do sprawcy sądowym zakazie zbliżania się lub nakazie ochrony.

Źródło: euractiv.pl