Jutro (17 lipca br.) na wokandzie TK zostanie rozpoznana skarga konstytucyjna dotyczącą zgodności art. 13 § 1 i art. 18 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 roku - Kodeks karny z art. 2, art. 31 ust. 1 i 3 i art. 42 ust. 1 Konstytucji RP.

To zagadnienie zawiera:

{"dataValues":[3682,1189,787,47,5],"dataValuesNormalized":[13,5,3,1,1],"labels":["Orzeczenia i pisma urz\u0119dowe","Pytania i odpowiedzi","Komentarze i publikacje","Akty prawne","Procedury"],"colors":["#EA8F00","#940C72","#007AC3","#85BC20","#E5202E"],"maxValue":5710,"maxValueNormalized":20}

Czytaj więcej w systemie informacji prawnej LEX

Skarga została złożona przez pełnomocnika osoby uznanej za winną podżegania do pomocnictwa w popełnieniu czynu zabronionego, przy czym podżeganie okazało się bezskuteczne, ponieważ osoba namawiana nie powzięła zamiaru udzielenia pomocy.

Zdaniem skarżącego art. 13 § 1 i art. 18 § 2 k.k. naruszają konstytucję, ponieważ penalizują zachowanie oceniane w skrajnie subiektywny sposób i nie posiadające obiektywnej i rzeczywistej szkodliwości społecznej, a zatem nie zasługujące na represję karną. Skarżący wywodzi stąd wniosek, że wspomniane przepisy Kodeksu karnego nie służą ochronie żadnych wartości konstytucyjnych, które uzasadniałyby stosowanie represji karnych.

Zarówno art. 13 § 1 i art. 18 § 2 k.k. są według skarżącego sprzeczne z regułami stanowienia prawa i wymogami określoności przepisów prawa karnego przez co godzą w zasady demokratycznego państwa prawa oraz gwarantowaną konstytucyjnie wolność człowieka, ponieważ narażają obywateli na bezzasadną represję karną.

Opracowanie: Daniel Wojtczak, RPE WK
Źródło:
www.trybunal.gov.pl,