Poprawne redagowanie przepisów wyzwaniem dla legislatorów
Gdy dochodzi do konfliktu pomiędzy zasadą przestrzegaj rządowych Zasad techniki prawodawczej i zasadą redaguj poprawnie akty normatywne, legislator powinien raczej wybrać tę drugą zasadę - pisze dr hab. Grzegorz Wierczyński z Uniwersytetu Gdańskiego.
Zdaniem autora wydanej właśnie książki Redagowanie i ogłaszanie aktów normatywnych. Komentarz, takie podejście jest uzasadnione charakterem zasad techniki prawodawczej. Ponieważ są to zasady prakseologiczne, fundamentem ich „obowiązywania” są aktualna wiedza i przyjmowane oceny. - A to oznacza, że zmiana w obszarze aktualnej wiedzy lub przyjmowanych ocen pozbawia podstaw zbudowane na ich podstawie zasady celowościowe. Stosowana przez legislatorów technika prawodawcza musi ulegać dynamicznym zmianom, niezależnie od tego, czy autorzy rozporządzenia w sprawie ZTP je zmieniają - stwierdza autor.
| Dowiedz się więcej z książki | |
 | Redagowanie i ogłaszanie aktów normatywnych. Komentarz
 |
Jak podkreśla wydawca, Komentarz szczegółowo omawia dwa akty prawne regulujące zasady redagowania i ogłaszania przepisów prawa, tj.:
- rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów w sprawie zasad techniki prawodawczej, z uwzględnieniem zmian wprowadzonych przez rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 5 listopada 2015 r., które weszły w życie z dniem 1 marca 2016 r.,
- ustawę o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych, z uwzględnieniem wszystkich zmian ustawy ogłoszonych do dnia 1 marca 2016 r.
W obydwu częściach opracowania, poza klasycznymi fragmentami komentującymi treść danego przepisu, znajdują się przykłady najczęściej popełnianych błędów oraz poprawnych rozwiązań, omówienia poprzednich regulacji z zakresu przedstawianej problematyki oraz odesłania do literatury.
Według autora i wydawcy, publikacja przeznaczona jest dla legislatorów i innych osób zajmujących się redagowaniem i ogłaszaniem aktów normatywnych (zarówno w administracji rządowej, jak i samorządowej), a także dla pracowników organów nadzoru i kontroli w procesie stanowienia prawa (np. pracowników Sejmu i Senatu, Trybunału Konstytucyjnego, sędziów sądów administracyjnych, pracowników urzędów wojewódzkich, regionalnych izb obrachunkowych).
