BEZPŁATNY E-BOOK Metodyka postępowania w razie awarii systemów PISP, KSeF, e-Doręczenia
Zmień język strony
Zmień język strony
Prawo.pl

Ministerstwo Sprawiedliwości wspiera inicjatywę „Radca prawny dla dziecka”

Ministerstwo Sprawiedliwości poparło projekt „Radca prawny dla dziecka”, który ma stworzyć sieć bezpłatnej, wyspecjalizowanej pomocy prawnej dla najmłodszych, w tym osób neuroróżnorodnych. Projekt Krajowej Izby Radców Prawnych zakłada utworzenie ogólnopolskiej sieci certyfikowanych pełnomocników.

psychoterapia dziecko
Źródło: iStock

1 lipca w Senacie odbyło się wspólne posiedzenie komisji w tej sprawie z udziałem m.in. wiceministra sprawiedliwości Sławomira Pałki. Podczas posiedzenia przedstawiciele resortów sprawiedliwości i edukacji, Rzeczniczka Praw Dziecka oraz strona społeczna omówili wdrożenie standardu „dostępności podmiotowej” dziecka. Model ten wymaga dostosowania języka i przestrzeni sądowej do percepcji małoletnich.

Projekt Krajowej Izby Radców Prawnych (KIRP) zakłada utworzenie ogólnopolskiej sieci certyfikowanych pełnomocników, którzy zapewnią dzieciom i rodzinom w kryzysie bezpłatną, zindywidualizowaną pomoc m.in. w obszarze edukacji, ochrony zdrowia i postępowań urzędowych.

Nowy system ma zlikwidować bariery biurokratyczne i skrócić procedury, opierając się na standardzie „dostępności podmiotowej”. Zgodnie z Konwencją o prawach dziecka, model ten sprzeciwia się przedmiotowemu traktowaniu małoletnich, co wymaga pilnego dostosowania języka komunikacji prawnej, form wsparcia oraz samej przestrzeni sądowej do możliwości i percepcji dziecka.

Dopełnieniem tych zmian jest systemowa kampania Ministerstwa Sprawiedliwości „Zrozumieć - Pomóc”, realizowana w oparciu o ustawę o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami. Program ten integruje wiedzę prawną i psychologiczną, aby eliminować bariery sensoryczne oraz komunikacyjne w sądach i prokuraturach. Kluczowe założenia obejmują stosowanie uproszczonego języka, obniżanie lęku poprzez wyjaśnianie procedur krok po kroku, wyciszanie otoczenia, a także obiektywną ocenę zachowań osób neuroróżnorodnych (np. akceptację braku kontaktu wzrokowego czy ruchów powtarzalnych jako naturalnych reakcji na stres).

 

Autor:

Polecamy książki prawnicze