Maklerzy i doradcy odpowiedzą według starych zasad
Do odpowiedzialności dyscyplinarnej maklera i doradcy za zdarzenia zaistniałe i niezakończone przed dniem 24 października 2005 r., czyli dniem wejścia w życie ustawy z 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, stosowane będą przepisy ustawy z 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, chyba że przepisy ustawy o obrocie instrumentami finansowymi są względniejsze dla sprawcy.
[if gte mso 9]><xml><w:WordDocument><w:View>Normal</w:View><w:Zoom>0</w:Zoom><w:HyphenationZone>21</w:HyphenationZone><w:Compatibility><w:BreakWrappedTables /><w:SnapToGridInCell /><w:WrapTextWithPunct /><w:UseAsianBreakRules /></w:Compatibility><w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel></w:WordDocument></xml><![endif][if gte mso 10]><style>/* Style Definitions */table.MsoNormalTable{mso-style-name:Standardowy;mso-tstyle-rowband-size:0;mso-tstyle-colband-size:0;mso-style-noshow:yes;mso-style-parent:"";mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;mso-para-margin:0cm;mso-para-margin-bottom:.0001pt;mso-pagination:widow-orphan;font-size:10.0pt;font-family:"Times New Roman";}</style><![endif]Taką zasadę przewiduje ustawa z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o obrocie instrumentami finansowanymi (druk nr 2583), która w dniu 11 marca 2010 r. została podpisana przez Prezydenta RP.
Artykuł 220 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi w obecnym kształcie narusza zasadę lex retro non agit (niedziałania prawa wstecz). Celem uniknięcia zarzutu retroaktywności prawodawca określa reguły odpowiedzialności, które nie są surowsze, niż było to przewidziane w momencie zaistnienia zdarzenia rodzącego odpowiedzialność dyscyplinarną. Prawodawca realizuje tym samym szeroko pojmowany obowiązek wynikający z art. 42 ust. 1 Konstytucji, zgodnie z którym odpowiedzialności karnej podlega tylko ten, kto dopuścił się czynu zabronionego pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia.
Sejm tym samym dostosował treść art. 220 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 maja 2009 r., sygn. akt P 66/07 (Dz. U. Nr 78, poz. 659), w którym Trybunał orzekł, że art. 220 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. Nr 183, poz. 1538, z późn. zm.) w zakresie, w jakim stanowi podstawę do zastosowania art. 130 ust. 1 tej ustawy do stanów faktycznych zaszłych w czasie obowiązywania ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (Dz. U. z 2005 r. Nr 111, poz. 937, z późn. zm.), jest niezgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Artykuł 220 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi w obecnym kształcie narusza zasadę lex retro non agit (niedziałania prawa wstecz). Celem uniknięcia zarzutu retroaktywności prawodawca określa reguły odpowiedzialności, które nie są surowsze, niż było to przewidziane w momencie zaistnienia zdarzenia rodzącego odpowiedzialność dyscyplinarną. Prawodawca realizuje tym samym szeroko pojmowany obowiązek wynikający z art. 42 ust. 1 Konstytucji, zgodnie z którym odpowiedzialności karnej podlega tylko ten, kto dopuścił się czynu zabronionego pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia.
Sejm tym samym dostosował treść art. 220 ust. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 maja 2009 r., sygn. akt P 66/07 (Dz. U. Nr 78, poz. 659), w którym Trybunał orzekł, że art. 220 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. Nr 183, poz. 1538, z późn. zm.) w zakresie, w jakim stanowi podstawę do zastosowania art. 130 ust. 1 tej ustawy do stanów faktycznych zaszłych w czasie obowiązywania ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (Dz. U. z 2005 r. Nr 111, poz. 937, z późn. zm.), jest niezgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Artykuł pochodzi z programu System Informacji Prawnej LEX on-line
Autor:
