Lech Borzemski: egzamin notarialny powinien być ustny
Lech Borzemski, prezes Krajowej Rady Notarialnej jest zadowolony z orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z 30 listopada. Trybunał stwierdził zgodność z konstytucją przepisów ustawy Prawo o notariacie w zakresie w jakim dopuszcza do egzaminu notarialnego osoby bez aplikacji, ale z pięcioletnia praktyką. - Brakowało nam interpretacji przepisów dotyczących wymiaru czasu pracy - dodaje prezes KRN.
Z ustnego uzasadnienia orzeczenia można wnioskować, że jeśli osoba przystępująca do egzaminu wykonywała umowę zlecenia w wymiarze krótszym niż to wynika z umowy o pracę, to okres praktyki wydłuża się – mówi Lech Borzemski. - Jeśli jest natomiast umowa typu zadaniowego, to przewodniczący komisji egzaminacyjnej powinien zwrócić się o uzupełnienie braków, czyli czasu niezbędnego do zdobycia właściwych kwalifikacji – wyjaśnia prezes KRN.
- Brakowało nam interpretacji przepisów dotyczących wymiaru czasu pracy – przyznaje prezes Borzemski. Obecnie wiemy, że art.12 par.2 pkt. 3 Prawa o notariacie można interpretować tak, że czas pracy wynikający z umowy o pracę można stosować analogicznie do umów cywilno-prawnych.
TK uznał też, że egzamin ustny to jest wyłączną, suwerenną decyzja ustawodawcy, co przyjmujemy, choć nie uznajemy przepisu za słuszny. Potrzeba wprowadzenia egzaminu ustnego jest konieczna. A dowodem na to niech będą zasady przeprowadzenia egzaminu sędziowskiego i prokuratorskiego, który wymaga formy ustnej.
Trzeba pamiętać, że egzamin notarialny jest egzaminem państwowym, a zatem nie może być mowy o braku obiektywizmu lub braku zaufania do decyzji egzaminatorów.
- Jesteśmy w stanie wykazać, że egzamin ustny jest potrzebny przy egzaminach notarialnych – deklaruje prezes.
TK stwierdził wczoraj, że zgodnie z art.12 par. 2 pkt 3 p.n. okresem zwalniającym z obowiązku odbycia aplikacji notarialnej jest faktyczne wykonywanie przez pięć lat odpowiednich czynności na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej. Przy ocenie spełnienia warunku przystąpienia do egzaminu notarialnego bez odbycia aplikacji, bierze się pod uwagę"okres zatrudnienia" wskazany w świadectwie pracy lub zaświadczeniu o zatrudnieniu albo okres wykonywania czynności wynikający z umowy cywilnoprawnej. W odniesieniu do takiej umowy do ustalenia wymaganego okresu znajdują zastosowanie przepisy Kodeksu pracy dotyczące wymiaru czasu pracy jak również art. 12 § 3 p.n. Przepis ten stanowi, że w przypadku wykonywania pracy w niepełnym wymiarze okresy, o których mowa w art. 12 § 2 pkt 2 - 4 p.n. podlegają proporcjonalnemu wydłużeniu(art. 12 § 3 p.n. mówi jedynie o "wykonywaniu pracy" nie dookreślając,że chodzi jedynie o pracę wykonywaną na podstawie umowy o pracę). Sygnatura akt K 1/10
