Stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej - nowe zasady

1 lipca 2011 nastąpi kolejna zmiana przepisw dotycząca definicji stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej (dalej: stałe miejsce) dla celw VAT. Poza zagranicznymi firmami zarejestrowanymi dla celw VAT w Polsce, powinni na nią zwrcić uwagę w szczeglności podatnicy dokonujący transakcji z takimi podmiotami.

Zmiana wynika z Rozporządzenia Wykonawczego Rady UE nr 281/2011, które zawiera definicję tego pojęcia. Stałe miejsce dla celów VAT zostało w tej definicji określone jako dowolne miejsce, poza siedzibą, charakteryzujące się wystarczającą stałością oraz strukturą techniczną i osobową, które umożliwiają odbiór usług i ich wykorzystywanie dla potrzeb tego miejsca. W niektórych przypadkach takim stałym miejscem będzie również lokalizacja, której zasoby pozwalają na świadczenie usług na rzecz innych podmiotów.

W praktyce powyższa zmiana może mieć znaczenie między innymi w sytuacji:

- polskich podatników świadczących usługi na rzecz podmiotów zagranicznych posiadających stałe miejsce w Polsce – świadczenia takie powinny być opodatkowane VAT w Polsce zamiast kraju odbiorcy;

- polskich podatników nabywających usługi od firm zagranicznych – w przypadku istnienia stałego miejsca w Polsce, to dostawcy będą zobowiązani do rozliczenia VAT;

- podmiotów zagranicznych świadczących usługi w Polsce – może bowiem okazać się, że to oni, a nie polscy odbiorcy obowiązani są do ich rozliczenia;

- podmiotów zagranicznych nabywających usługi z zagranicy – poprzez obowiązek ich rozliczenia jako importu usług w Polsce zamiast w kraju ich siedziby.

Z tego punktu widzenia, identyfikacja przypadków, w których działalność w Polsce kreuje stałe miejsce wydaje się niezmiernie istotna, szczególnie z punktu widzenia zminimalizowania ryzyka błędnych rozliczeń w VAT od lipca 2011.

Należy zwrócić uwagę, że definicja stałego miejsca wynikała dotąd z praktyki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i zasadniczo nie odnosiła się do zdolności nabywania i wykorzystywania usług, skupiając się jedynie na kwestii posiadania zasobów ludzkich i technicznych w kraju.

Tym samym wprowadzona Rozporządzeniem zmiana spowoduje najprawdopodobniej odejście od dotychczasowej interpretacji pojęcia stałego miejsca (i z tym związanych konsekwencji w zakresie rozliczeń VAT) przez organy skarbowe oraz sądy. Co istotne, regulacje wprowadzane wspomnianym Rozporządzeniem od 1 lipca, nie wymagają dodatkowego implementowania do prawa krajowego i stanowią prawo obowiązujące bezpośrednio we wszystkich krajach UE.

źródło: www.deloitte.com