PIT: biegły nie zawsze może ustalić wartość początkową nieruchomości

Jeżeli tylko część budynku jest wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej, to odpisów amortyzacyjnych można dokonywać w wysokości ustalonej od jego wartości początkowej odpowiadającej stosunkowi powierzchni użytkowej wykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej, do jej ogólnej powierzchni użytkowej. Nie można wówczas ustalić wartości początkowej nieruchomości w oparciu o wycenę biegłego.

W przedmiotowej sprawie do fiskusa zwrócił się przedsiębiorca, który nabył nieruchomość gruntową zabudowaną budynkiem mieszkalnym w stanie surowym zamkniętym. Część nieruchomości przeznaczona zostanie na biuro firmy, a garaże będą przeznaczone dla samochodów wykorzystywanych w działalności gospodarczej. Reszta budynku będzie służyła na cele mieszkalne.

Przedsiębiorca chcąc określić części nieruchomości, która będzie wykorzystywana dla celów działalności gospodarczej uznał, że zasadne będzie powołanie w tym celu biegłego.

Fiskus się nie zgodził uznając, że możliwość ustalenia kosztu wytworzenia środka trwałego w drodze wyceny dokonanej przez biegłego ma miejsce w sytuacji szczególnej. Chodzi tu np. o sytuację, gdy podatnik wytworzył składnik majątkowy dla celów osobistych, a następnie uznał go za środek trwały w prowadzonej działalności gospodarczej, gdyż w takiej sytuacji nie był zobowiązany do gromadzenia rachunków, faktur dokumentujących wydatki na jego wytworzenie. A niniejszej sprawie od początku inwestycji, znane było jej przeznaczenie. Nie można także stwierdzić, aby miała miejsce tutaj utrata dokumentów spowodowana wyjątkowymi, losowymi przyczynami niezależnymi od podatnika, a ich odtworzenie bądź ponowne uzyskanie niemożliwe. W takim przypadku ponoszone koszty wytworzenia środka trwałego powinny być ewidencjonowane.

Zdaniem fiskusa, jeżeli tylko część nieruchomości jest wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej, to odpisów amortyzacyjnych dokonuje się w wysokości ustalonej od wartości początkowej nieruchomości odpowiadającej stosunkowi powierzchni użytkowej wykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej, wynajmowanej lub wydzierżawianej, do ogólnej powierzchni użytkowej tej nieruchomości, budynku lub lokalu. A wartość początkową środka trwałego można ustalić w oparciu o cenę nabycia budynku w stanie surowym zamkniętym oraz wydatki poniesione na jego wykończenie oraz odsetki od kredytu naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 19 sierpnia 2014 r., ITPB1/415-587/14/MP, LEX nr 237623

Omówienie pochodzi z programu Vademecum Głównego Księgowego