Praca na czarno, delegowanie pracowników oraz wymiana informacji na temat praw i obowiązków transgranicznych pracowników - m.in. tymi kwestiami będzie zajmował się Europejski Urzędu ds. Pracy. Państwa członkowskie UE zdecydowały, że jego siedzibą będzie Bratysława.
O ulokowanie u siebie urzędu walczyły także inne stolice europejskich państw m.in. Ryga oraz Sofia. - Rozporządzenie w sprawie Europejskiego Urzędu ds. Pracy zostało przyjęte w rekordowym czasie i jestem przekonana, że przeniesienie Europejskiego Urzędu ds. Pracy do Bratysławy będzie równie sprawne i szybkie - powiedziała unijna komisarz ds. socjalnych Marianne Thyssen.
Urząd rozpocznie działalność w październiku w Brukseli. Do słowackiej stolicy zostanie przeniesiony później, a z pełną mocą ma zacząć działać od 2024 r.
Powołanie Europejskiego Urzędu ds. Pracy było odpowiedzią na rosnącą mobilność obywateli UE oraz skargi zachodnich stolic na wykorzystywanie luk w systemie przez pracowników i firmy z tzw. nowych państw członkowskich. W ostatnim dziesięcioleciu liczba obywateli UE mieszkających lub pracujących w innym państwie członkowskim niż państwo pochodzenia wzrosła prawie dwukrotnie – do 17 mln w 2017 roku.
ZUS wydaje najwięcej zaświadczeń A1 w całej UE. Na przestrzeni lat 2009-2018 liczba wydawanych zaświadczeń wzrosła blisko trzykrotnie. Głównym państwem, dla którego wydawana jest największa liczba zaświadczeń spośród wszystkich państw - celów delegowania są Niemcy. w 2004 r. – 73,5 proc. zaświadczeń A1, w 2018 r. – 51,2 proc. zaświadczeń A1. Na kolejnych miejscach są: Francja - 11 proc., Belgia - 7 proc., Holandia - 6 proc. oraz Szwecja - 5 proc.
Do kompetencji agencji będzie należało m.in. ułatwianie kooperacji między państwami UE w radzeniu sobie z niezadeklarowaną pracą (pracownikami na czarno). Ma ona też zajmować się mediacją między organami państw członkowskich, by rozstrzygać spory transgraniczne. Chodzi m.in. o przypadki restrukturyzacji przedsiębiorstw działających w kilku państwach członkowskich.
Urząd ma również ułatwiać koordynację między krajami UE w transgranicznym egzekwowaniu przepisów unijnych. Będzie też uprawnione do przeprowadzania skoordynowanych i wspólnych kontroli, lecz nie z własnej inicjatywy. Ponadto urząd będzie działał na rzecz sprawniejszej wymiany informacji, np. na temat praw i obowiązków transgranicznych pracowników.
