Procedura przenoszenia uprawnień do emisji między instalacjami
Ustawa o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazw cieplarnianych i innych substancji dopuszcza możliwość przenoszenia uprawnień do emisji pomiędzy instalacjami przez prowadzącego instalacje, pod warunkiem, że prowadzący instalacje posiada do nich tytuł prawny.
Dozwolone jest przenoszenie uprawnień do emisji pomiędzy instalacjami, w przypadku, po pierwsze - gdy jest ono dokonywane przez prowadzącego instalacje, a po drugie - przenoszenie tych uprawnień następuje pomiędzy instalacjami, co do których prowadzący posiada tytuł prawny.
W związku z faktem, że ustaw nie precyzuje ani pojęcia "prowadzący instalacje" ani "tytuł prawny do instalacji", problematyczna może się okazać kwestia ich interpretacji. Wydaje się jednak, że, podobnie jak ma to miejsce w przypadku definicji „instalacji”, możliwe jest zastosowanie definicji powyższych terminów zawartych w ustawie - Prawo ochrony środowiska, a także w dyrektywie 2003/87/WE z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającej dyrektywę Rady 96/61/WE, zmienionej przez dyrektywę 2004/101/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2004 r. zmieniającej dyrektywę 2003/87/WE ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie, z uwzględnieniem mechanizmów projektowych Protokołu z Kioto. Dyrektywa reguluje ramy prawne oraz ustala wytyczne dla krajowych regulacji dotyczących funkcjonowania systemu handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych krajów członkowskich, w tym Polski.
Prowadzącym instalacje, w rozumieniu art. 3 pkt 31 Prawa Ochrony Środowiska, jest podmiot uprawniony na podstawie określonego tytułu prawnego do władania instalacją w celu jej eksploatacji zgodnie z wymaganiami ochrony środowiska, na zasadach wskazanych w Prawie Ochrony Środowiska. Dyrektywa, posługuje się zaś terminem „operator”, który w świetle art. 3f dyrektywy oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która eksploatuje lub kontroluje instalację, lub w przypadku, gdy jest tak przewidziane w ustawodawstwie krajowym, na którą została delegowana decyzyjna władza ekonomiczna nad technicznym funkcjonowaniem urządzenia. Z powyższego wynika, że z punktu widzenia Prawa Ochrony Środowiska kluczowym kryterium uznania danego podmiotu za prowadzącego instalację jest łączne spełnienie dwóch warunków, tj. posiadania tytułu prawnego do instalacji oraz jej eksploatacja, zaś w świetle Dyrektywy za prowadzącego instalację może zostać uznany również podmiot, który eksploatuje bądź kontroluje instalacje, niezależnie od posiadania tytułu prawnego.
