Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Prawo.pl

Wróciły izolatoria, bo nadchodzi czwarta fala

Ze względu na pogarszającą się sytuację epidemiczną, której rezultatem jest stale zwiększająca się liczba osób zakażonych wirusem, wznowione zostaną izolatoria. W każdym województwie ma powstać jeden taki obiekt. Tak wynika z zarządzenia prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia.

koronawirus maska maseczka kwarantanna
Źródło: iStock

Od 9 października br. obowiązuje nowelizacja zarządzenie prezesa NFZ w sprawie zasad sprawozdawania oraz warunków rozliczania świadczeń opieki zdrowotnej związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 przywracająca od 5 października stawkę za izolatoria.

Zarządzenie z 8 października stanowi wykonanie polecenia Ministra Zdrowia z 5 października 2021 r. - Aktualnie, ze względu na pogarszającą się sytuację epidemiczną, której rezultatem jest stale zwiększająca się liczba osób zakażonych wirusem SARS-CoV-2, co przekłada się na zwiększoną liczbę osób wymagających izolacji, zasadne jest wznowienie funkcjonowania i finansowania izolatoriów, przy czym wystarczające będzie utrzymywanie jednego izolatorium na terenie danego województwa - czytamy w uzasadnieniu zarządzenia.  Działalność izolatoriów zawieszono 1 lipca 2021 r., zarządzeniem prezesa NFZ, kiedy sytuacja epidemiczna nie wymagała zastosowania tego rodzaju rozwiązań.

Czytaj również: Izolowany chory ma gorzej niż więzień >>

 

Jakie stawki dla izolatoriów

NFZ wpisuje do wykazu izolatorium wskazane przez wojewodę. Zgodnie z zarządzeniem otrzymają one:

  • 20 zł - opłaty ryczałtowa za gotowość do objęcia opieką w izolatorium, za dobową dostępność pokoju;
  • 135 zł - za osobodzień pobyty związanego z zapobieganiem i przeciwdziałaniem zakażeniu wirusem SARS-CoV-2 w izolatorium  typ I,  czyli podmiotach leczniczych np. sanatoriach;
  • 195 zł - za osobodzień pobyty związanego  z zapobieganiem i przeciwdziałaniem zakażeniu wirusem SARS-CoV-2, skala Barthel >40
  • 245 zł - za osobodzień pobyty związanego z zapobieganiem i przeciwdziałaniem zakażeniu wirusem SARS-CoV-2, skala Barthel =<40 - izolatorium  typ I; 
  • 200 zł - za pobyt związany z zapobieganiem i przeciwdziałaniem zakażeniu wirusem SARS-CoV-2 w izolatorium  typ II.

Do stawki za pobyt każdorazowo należy doliczyć opłatę za gotowość, dlatego łącznie za gotowość i pobyt pacjenta NFZ zapłaci odpowiednio ok. 155 zł sanatorium i 220 zł hotelowi, pensjonatowi, czyli podobnie jak na jesieni. 

Czytaj w LEX: Opieka w izolatoriach - zadania lekarza i pielęgniarki >>

Standardy opieki w izolatorium

Zgodnie z rozporządzeniem ministra zdrowia z 26 marca 2020 w sprawie standardu organizacyjnego opieki w izolatorium opiekę zdrowotną w izolatorium ma zapewnić szpital, do którego wojewoda przypisał miejsce wyznaczone na izolatorium. Opieka ta jest jednak ograniczona do wizyty pielęgniarki raz na dobę, może być zdalnie i wizyty lekarza dwa razy w tygodniu (porady w sytuacji pogorszenia się stanu zdrowia, także zdalnie). Izolatorium sytuuje się w obiekcie zapewniającym

  • osobny pokój i węzeł sanitarny dla każdego izolowanego pacjenta;
  • segment składający się z dwóch pokoi i wspólnego węzła sanitarnego - w przypadku osób izolowanych, u których zakażenie potwierdzone dodatnim wynikiem testu.

Kto trafia do izolatorium

Zgodnie z art. 34 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych, lekarz ze szpitala decyduje czy pacjenta z potwierdzonym koronawirusem skierować na hospitalizację, do izolatorium czy do izolacji w warunkach domowych. Z kolei rozporządzenie ministra zdrowia z 26 marca 2020 w sprawie standardu organizacyjnego opieki w izolatorium precyzuje, że do izolatorium kieruje się pacjentów:

  • chorych  na infekcję COVID-19 o łagodnym przebiegu, nie wymagających leczenia w szpitalu
  • osoby, u których podejrzewa się zachorowanie (zostały skierowane przez lekarza do leczenia lub diagnostyki laboratoryjnej w kierunku wirusa SARS-CoV-2 w izolacji poza szpitalem)
  • osoby, którym lekarz zlecił izolację w domu, ale ze względu na możliwość zakażenia bliskich z grupy podwyższonego ryzyka (np. osoby starsze, z obniżoną odpornością), nie powinny w nim przebywać
  • osoby, którym lekarz zlecił izolację w domu, lecz z innych przyczyn nie mogą poddać się jej w miejscu zamieszkania

W praktyce do izolatoriów kieruje się osoby bezobjawowo chorujące na COVID-19, które mogłyby zarażać domowników, jeśli ci nie mają potwierdzonego koronawirusa.

 

Polecamy książki prawnicze o tematyce zdrowotnej