Rada miejska ustaliła miesięczny limit przebiegu kilometrów dla burmistrza.
Jako podstawę prawną rada wskazała art. 4 ust. 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1202) oraz § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. nr 27, poz. 271, z późn. zm.).
W systemie LEX znajdziesz zagadnienie powiązane z tym artykułem:
Używanie prywatnego pojazdu do celów służbowych
Najczęściej czytane w temacie:
- [Stawki amortyzacyjne ustalane indywidualnie] - Art. 16j. - Podatek dochodowy od osób prawnych. - Dz.U.2025.278 t.j.
- Czy opłata za administrowanie polisą powinna być limitowana w użytkowaniu mieszanym?
- Czy należy potrącić podatek u źródła, jeśli pracownik wynajmuje samochód w zagranicznej podróży służbowej?
Czytaj więcej w systemie informacji prawnej LEX
To zagadnienie zawiera:
Najczęściej czytane w temacie:
- [Stawki amortyzacyjne ustalane indywidualnie] - Art. 16j. - Podatek dochodowy od osób prawnych. - Dz.U.2025.278 t.j.
- Czy opłata za administrowanie polisą powinna być limitowana w użytkowaniu mieszanym?
- Czy należy potrącić podatek u źródła, jeśli pracownik wynajmuje samochód w zagranicznej podróży służbowej?
Czytaj więcej w systemie informacji prawnej LEX
Zdaniem WSA żaden z powołanych w podstawie prawnej przepis nie zawiera upoważnienia dla rady gminy do ustalania miesięcznego limitu przebiegu kilometrów dla burmistrza.
Co więcej, kompetencji tej nie zawiera także żaden z przepisów ustawy o pracownikach samorządowych.
W ocenie sądu podjęta uchwała w sprawie ustalenia miesięcznego limitu przebiegu kilometrów dla burmistrza stanowi działanie rady gminy bez upoważnienia ustawowego. Zatem uchwała, jako sprzeczną z prawem należy uznać za nieważną.Wprawdzie ustawa o samorządzie gminnym nie określa rodzaju naruszeń prawa, które należy zakwalifikować do istotnego naruszenia prawa, jednakże w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że są to takiego rodzaju naruszenia prawa jak: podjęcie uchwały przez organ niewłaściwy, brak podstawy do podjęcia uchwały określonej treści, niewłaściwe zastosowanie przepisu prawnego będącego podstawą podjęcia uchwały, naruszenie procedury podjęcia uchwały.
Na podstawie:
Wyrok WSA w Opolu z 21 lipca 2015 r., sygn. akt II SA/Op 238/15, nieprawomocny






![Zamówienia publiczne w jednostkach samorządowych. Nowe zasady, procedury i dokumentacja [PRZEDSPRZEDAŻ]](/gfx/prawopl/_thumbs/produkty_foto/83347/978-83-8438-157-1_,mn6D62SdolTgn7bKqdfXjIVm.jpg)



![Konkurs, czyli przyrzeczenie publiczne, jako instytucja Prawa zamówień publicznych [PRZEDSPRZEDAŻ]](/gfx/prawopl/_thumbs/produkty_foto/83350/978-83-8438-120-5_,mn6D62SdolTgn7bKqdfXjIVm.jpg)
![Meritum. Postępowanie administracyjne, egzekucyjne i sądowoadministracyjne [PRZEDSPRZEDAŻ]](/gfx/prawopl/_thumbs/produkty_foto/83271/978-83-8438-080-2_,mn6D62SdolTgn7bKqdfXjIVm.jpg)