Bezpłatne webinary Cykl szkoleń: Akademia CUW eksperckie szkolenia online
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Prawo.pl

Pobieranie zasiłku chorobowego nie wyklucza przyznania świadczenia pielęgnacyjnego

Czy świadczenie pielęgnacyjne można przyznać w okresie pobierania zasiłku chorobowego?


Pytanie pochodzi z programu Serwis Prawa Pacy i Ubezpieczeń Społecznych.


W dniu 13 sierpnia 2013 r. klientka złożyła wniosek o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego na syna. Zgodnie z orzeczeniem o niepełnosprawności i wyrokiem sądu dziecko zostało zaliczone do osób niepełnosprawnych do dnia 1 września 2023 r. łącznie ze wskazaniami konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji i konieczności stałego współudziału, na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Klientka do dnia 31 marca 2013 r. była zatrudniona na podstawie umowy o pracę. Organ przyznał świadczenie pielęgnacyjne od dnia 1 kwietnia 2013 r. W dniu 31 stycznia 2014 r. do Ośrodka wpłynęła informacja z ZUS, że w okresie od 1 kwietnia 2013 r. do 9 maja 2013 r. klientka pobierała zasiłek chorobowy po ustaniu zatrudnienia.

Co organ winien zrobić w takiej sytuacji?

Czy świadczenie pielęgnacyjne można przyznać w okresie pobierania zasiłku chorobowego?


Odpowiedź

Żaden z przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych nie dyskwalifikuje osoby pozostającej na zasiłku chorobowym wypłacanym po ustaniu zatrudnienia od przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, o ile spełnione są pozostałe przesłanki ustawowe.


Uzasadnienie

Zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 1456 z późn. zm.) - dalej u.ś.r. stanowi, iż świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przysługuje:
1) matce albo ojcu,
2) opiekunowi faktycznemu dziecka,
3) osobie będącej rodziną zastępczą spokrewnioną w rozumieniu ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej,
4) innym osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności
– jeżeli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.

Osobom, o których mowa w pkt 4, innym niż spokrewnione w pierwszym stopniu z osobą wymagającą opieki, przysługuje świadczenie pielęgnacyjne, w przypadku gdy spełnione są łącznie następujące warunki:
1) rodzice osoby wymagającej opieki nie żyją, zostali pozbawieni praw rodzicielskich, są małoletni lub legitymują się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;
2) nie ma innych osób spokrewnionych w pierwszym stopniu, są małoletnie lub legitymują się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;
3) nie ma opiekuna faktycznego lub osoby będącej spokrewnioną rodziną zastępczą, lub legitymują się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.
Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, jeżeli niepełnosprawność osoby wymagającej opieki powstała:
1) nie później niż do ukończenia 18 roku życia lub
2) w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej, jednak nie później niż do ukończenia 25 roku życia.

Zgodnie z art. 24 ust. 4 u.ś.r. prawo do zasiłku pielęgnacyjnego lub świadczenia pielęgnacyjnego ustala się na czas nieokreślony, chyba że orzeczenie o niepełnosprawności lub orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało wydane na czas określony. W przypadku wydania orzeczenia o niepełnosprawności lub orzeczenia o stopniu niepełnosprawności na czas określony prawo do zasiłku pielęgnacyjnego lub świadczenia pielęgnacyjnego ustala się do ostatniego dnia miesiąca, w którym upływa termin ważności orzeczenia.

Jednocześnie rozważenia wymaga problem pobierania przez osobę ubiegającą się o świadczenie pielęgnacyjne zasiłku chorobowego z ZUS po ustaniu zatrudnienia. Należy uznać, iż zasiłek chorobowy z ZUS po ustaniu zatrudnienia nie jest przeszkodą w otrzymaniu świadczenia pielęgnacyjnego. Za taką wykładnią przemawia takżeart. 17 ust. 5 u.ś.r., który określa, w jakich sytuacjach świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje. Ustawodawca w jego treści nie wykluczył osób pobierających zasiłek chorobowy z ZUS po ustaniu zatrudnienia. Gdyby prawodawcy zależało na pozbawieniu tych osób możliwości ubiegania się o świadczenia pielęgnacyjne, z pewnością uczyniłby to w powyższym przepisie (por. np.: wyrok NSA z dnia 2 lipca 2008 r., sygn. akt I OSK 1364/07).

Pytanie pochodzi z programu Serwis Prawa Pacy i Ubezpieczeń Społecznych.
 

 

Polecamy prawnicze książki samorządowe