Wniosek o ulgę nie chroni przed egzekucją podatków

Złożenie wniosku w sprawie przyznania ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych nie stanowi podstawy do odstąpienia od egzekucji.

Doręczenie podatnikowi decyzji ostatecznej (lub decyzji, której nadany został rygor natychmiastowej wykonalności) stanowi dla organu egzekucyjnego podstawę do wszczęcia na wniosek wierzyciela (organu podatkowego) egzekucji zaległości podatkowych z niej wynikającej.
Zgodnie z przepisami ustawy Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.) organ podatkowy na wniosek podatnika w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym może m.in. odroczyć termin płatności podatku lub rozłożyć zapłatę podatku na raty, odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę. Niestety często dochodzi do sytuacji, w której urzędy skarbowe po otrzymaniu wniosku podatnika o rozłożenie na raty zapłaty zobowiązania podatkowego wszczynały postępowania egzekucyjne, uzasadniając swoją decyzję brakiem przepisów, które by takiego postępowania zabraniały. Brak przepisów oznacza, że złożenie wniosku o rozłożenie podatku lub zaległości podatkowej na raty lub odroczenie terminu płatności zobowiązania podatkowego nie daje gwarancji, że organ podatkowy przed zakończeniem postępowania w sprawie tego wniosku nie dokona wszczęcia egzekucji zaległego podatku. Eksperci uważają, że takie działanie urzędów skarbowych narusza zasadę celowości i niezbędności zastosowania środka egzekucyjnego.

Źródło: Dziennik Gazeta Prawna, 2 lutego 2011 r.