Portal wPolityce opublikował dokument Komisji Europejskiej z którego wynika, że pytanie prejudycjalne sędziego Igora Tulei dotyczące postępowań dyscyplinarnych wobec sędziów oraz wpływu polityków na ich przebieg są niedopuszczalne. Nie ma bowiem znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy karnej zawisłej przed sądem.
We wrześniu 2018 roku, sędzia Igor Tuleya, rozpatrując sprawę karną, stwierdził, że zawiesi ją, by przesłać do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne dotyczące kwestii postępowań dyscyplinarnych wobec sędziów (sprawa C-563/18). Sędzia zapytał, czy artykuł 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że wynikający z niego obowiązek państw członkowskich do ustanowienia środków zaskarżenia niezbędnych do zapewnienia skutecznej ochrony sądowej w dziedzinach objętych prawem Unii sprzeciwia się przepisom likwidującym gwarancje niezależnego postępowania dyscyplinarnego wobec sędziów w Polsce poprzez wpływ polityczny na prowadzenie postępowań dyscyplinarnych i powstanie ryzyka wykorzystywania systemu środków dyscyplinarnych do politycznej kontroli treści orzeczeń sądowych?
Zapisz się na bezpłatne szkolenie on-line: Pytania prejudycjalne do Trybunału Sprawiedliwości UE >>
Z opublikowanego przez portal wPolityce dokumentu wynika, że pytanie to są niedopuszczalne, gdyż nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy zawisłej przed sądem odsyłającym, ani nie pozwala wyjaśnić zagadnienia wstępnego związanego z tą sprawą. Stwierdzili tak Hannes Kramer, doradca prawna służby prawnej KE oraz Katarzyna Herrmann, członek służby prawnej w uwagach pisemnych do prezesów i członków TSUE. Postanowienie odsyłające w żaden sposób nie wskazuje powodów, na podstawie których sąd odsyłający określił związek między przepisami prawa unijnego i ustawodawstwem krajowym, mającym zastosowanie w sprawie co od wyroku i wymiaru kary oskarżonym - oceniła służba prawna KE.
Komisja uważa, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem uzasadnieniem odesłania prejudycjalnego nie jest wydawanie opinii w kwestiach generalnych lub hipotetycznych, lecz rzeczywista potrzeba związana z rozstrzygnięciem określonego sporu.
