Nabycie świadectw pochodzenia energii nie jest kosztem bezpośrednim

Wydatki na nabycie świadectw pochodzenia energii mają charakter pośrednich kosztów uzyskania przychodów. Zatem będą one potrącalne w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT. Takie stanowisko przedstawił WSA we Wrocławiu w wyroku z 2 grudnia 2010 r.

W niniejszej sprawie spór sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii, czy wydatki na zakup świadectw pochodzenia energii elektrycznej należy zakwalifikować jako koszty bezpośrednio związane z przychodami spółki i zaliczać je do kosztów podatkowych w okresie rozliczeniowym, w którym powstał przychód z dostawy energii elektrycznej, czy też są to koszty pośrednio związane z przychodami, potrącane w momencie ich poniesienia.
WSA uznał, że wydatków na nabycie świadectw pochodzenia nie można bezpośrednio łączyć z przychodami strony z tytułu sprzedaży energii elektrycznej. Nie są to bowiem koszty, których poniesienie wpłynęło bezpośrednio na uzyskanie określonego przychodu. Zdaniem sądu występuje tu sytuacja wręcz odwrotna, bowiem ilość kupowanych świadectw w celu umorzenia jest zależna od wielkości sprzedaży energii elektrycznej. To ilość nabytych świadectw pochodzenia energii jest pochodną całkowitej ilości dostarczonej energii, a więc wysokości przychodu uzyskanego ze sprzedaży energii. Natomiast wydatki na nabycie świadectw pochodzenia energii stanowią wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w wysokości osiąganych przychodów ze sprzedaży energii.
Tym samym wydatki na nabycie świadectw pochodzenia energii mają charakter pośrednich kosztów uzyskania przychodów więc będą potrącalne w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT. Stanowisko WSA we Wrocławiu zgodne jest ze stanowiskiem WSA w Gdańsku wyrażonym w wyroku z 25 maja 2010 r., I SA/Gd 165/10, LEX nr 585950.
(I SA/Wr 1234/10)

Artykuł pochodzi z programu System Informacji Prawnej LEX on-line

Źródło: www.nsa.gov.pl, stan z dnia 27 stycznia 2011 r.