Ponadto – jak wynika z uzasadnienia - projekt ustawy ma na celu zastąpienie ustawowych definicji konsumenta i przedsiębiorcy terminami dłużnik i wierzyciel zdefiniowanymi tak, aby nie dokonywać dalszego sztucznego rozszerzania definicji konsumenta i przedsiębiorcy, a jednocześnie stworzyć możliwość przekazywania informacji gospodarczych o innych podmiotach. Dotyczyłoby to najemców lokali niebędących członkami spółdzielni mieszkaniowych i innych podmiotów, których obecnie nie można traktować jako przedsiębiorców np.: zakłady budżetowe gminy oraz pozostali wierzyciele, którzy dotychczas byli pozbawieni możliwości korzystania z instrumentu mobilizowania do spłaty zadłużenia, jakim jest biuro informacji gospodarczej.
Projekt przewiduje także stworzenie podstawy prawnej dla przekazywania informacji gospodarczych o zaległych zobowiązaniach przez wszystkich wierzycieli poprzez rezygnację z enumeratywnego wskazywania wierzycieli uprawnionych do współpracy z biurami informacji gospodarczej. Otworzy on również katalog tytułów prawnych uprawniających do przekazania informacji gospodarczych do biur, doprecyzuje pojęcia "łączna kwota zobowiązań" oraz zmodyfikuje obowiązek informacyjny związany z przesyłaniem zawiadomienia przesyłką poleconą.
Projektowana zmiana ma też ułatwić przekazywanie do biur informacji gospodarczej danych o wywiązywaniu się ze zobowiązań, zniesie wymóg podawania numeru NIP w przypadku przedsiębiorcy zagranicznego, dopuści możliwość przetwarzania przez biura informacji archiwalnych oraz zmodyfikuje zasady usuwania i aktualizacji informacji gospodarczych.

Artykuł pochodzi z programu System Informacji Prawnej LEX on-line