Gwarancja tylko dla konkretnego długu

Sąd Najwyższy wydał 9 września 2010 r. precedensowe orzeczenie dotyczące gwarancji zapłaty długu celnego. Zmiana linii orzeczniczej ma bardzo duże znaczenie dla tych zakładów ubezpieczeń oraz tych banków, które wystawiają gwarancje zapłaty długu celnego (czyni to większość spośród działających Polsce takich instytucji finansowych), jak również stanowi przełamanie dotychczasowej praktyki organów celnych, która często była niekorzystna dla gwarantów - twierdzi Przemysław Wierzbicki, wspólnik zarządzający kancelarii Rak Wierzbicki & Wspólnicy sp.k., który skutecznie doprowadził do kasacji w tej sprawie.

Po raz pierwszy w historii Sąd Najwyższy zajął się kwestią, czy konkretna gwarancja zapłaty długu celnego zabezpiecza zapłatę wyłącznie tych należności celnych, które jej zostały przyporządkowane (w dokumencie SAD oraz „Adnotacji o stanie zabezpieczenia generalnego”), czy też wszelkich należności celnych podmiotu, na zlecenie którego gwarancja została wystawiona.
Zdaniem Przemysłąwa Wierzbickiego, kwestia ta ma ogromne znaczenie w przypadku wystawienia kilku gwarancji zapłaty długu celnego na zlecenie tego samego podmiotu – organy celne (oraz sądy niższych instancji) stały bowiem na stanowisku, iż skoro gwarancja została złożona w ramach „zabezpieczenia generalnego”, to zabezpiecza wszelkie należności celne, nawet te, które zostały przyporządkowane do innej gwarancji (nawet wystawionej przez innego gwaranta). (I CSK 134/10)

 Czytaj także: SN: gwarancje celne obejmują konkretne długi