Rozliczenie przychodu z tytułu archiwizacji następuje w dniu zapłaty
Jeżeli spółka, która zajmuje się przechowywaniem i archiwizacją dokumentów otrzyma jednorazowo zapłatę za archiwizację, po wystawieniu faktury, to nie może rozliczać przychodu proporcjonalnie do okresu trwania umowy. Tak wynika z interpretacji zmieniającej ministra finansów z 30 października 2015 r.
[if gte mso 9]><xml><w:WordDocument><w:View>Normal</w:View><w:Zoom>0</w:Zoom><w:HyphenationZone>21</w:HyphenationZone><w:PunctuationKerning /><w:ValidateAgainstSchemas /><w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid><w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent><w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText><w:Compatibility><w:BreakWrappedTables /><w:SnapToGridInCell /><w:WrapTextWithPunct /><w:UseAsianBreakRules /><w:DontGrowAutofit /></w:Compatibility><w:BrowserLevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel></w:WordDocument></xml><![endif]W przedmiotowej sprawie do fiskusa zwróciła się spółka, w sprawie momentu powstania przychodu. Przedmiotem działalności spółki jest archiwizacja i przejmowanie na przechowanie dokumentów na okres wymagany dla poszczególnych rodzajów dokumentów. Okres przechowywania dokumentacji jest zróżnicowany i zależy od ich rodzaju i wynosi 5, 10, 20 bądź 50 lat. Spółka wskazała, że mimo iż oferowane przez nią usługi są świadczone w określonym przedziale czasowym 5 lat (i więcej), to zapłata za te usługi następowała jednorazowo, po wystawieniu przez spółkę faktury lub rachunku za cały czas obowiązywania umowy. Spółka zapytała fiskusa czy przychód uzyskany z wystawionej faktury jest prawidłowo rozliczany przez lat 5, jeżeli taki zapis wynika z umowy.
[if gte mso 9]><xml><w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"></w:LatentStyles></xml><![endif][if gte mso 10]><style>/* Style Definitions */table.MsoNormalTable{mso-style-name:Standardowy;mso-tstyle-rowband-size:0;mso-tstyle-colband-size:0;mso-style-noshow:yes;mso-style-parent:"";mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;mso-para-margin:0cm;mso-para-margin-bottom:.0001pt;mso-pagination:widow-orphan;font-size:10.0pt;font-family:"Times New Roman";mso-ansi-language:#0400;mso-fareast-language:#0400;mso-bidi-language:#0400;}</style><![endif]
Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi uznał, ze przychód z tej umowy powinien być określany na zasadach ogólnych wynikających z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT. Oznacza to, że w świetle art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, w sytuacji, gdy strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, to wówczas za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.
Minister finansów nie zgodził się z tym stanowiskiem. Jego zdaniem rozliczenie przychodu uzyskanego przez spółkę z tytułu archiwizacji powinno następować z uwzględnieniem postanowień art. 12 ust. 3 i ust. 3a pkt 2 ustawy o CIT. Mimo iż oferowane przez spółki usługi są świadczone w określonym przedziale czasowym 5 lat (i więcej), to zapłata za te usługi następowała jednorazowo, po wystawieniu przez spółkę faktury lub rachunku za cały czas obowiązywania umowy, w momencie przyjmowania akt na przechowanie lub do jednego roku od daty przyjęcia dokumentów do archiwizacji. Otrzymywane przez stronę wynagrodzenie obejmuje całą wartość usługi. Taki sposób regulowania należności wynikał zresztą jednoznacznie z zapisów zawartych przez spółkę umów o archiwizację dokumentacji.
Interpretacja indywidualna ministra finansów z 30 października 2015 r., sygn. akt DD6/033/36/MNX/13
| Dowiedz się więcej z książki | |
 | CIT. Komentarz. Podatki i rachunkowość
 |
