Podmiotem odpowiedzialności, o której mowa w art. 30 Ordynacji podatkowej jest płatnik, czyli osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, obowiązana do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

To zagadnienie zawiera:

{"dataValues":[25880,4657,1056,100,15,6],"dataValuesNormalized":[17,3,1,1,1,1],"labels":["Orzeczenia i pisma urz\u0119dowe","Pytania i odpowiedzi","Komentarze i publikacje","Procedury","Wzory i narz\u0119dzia","Akty prawne"],"colors":["#EA8F00","#940C72","#007AC3","#E5202E","#232323","#85BC20"],"maxValue":31714,"maxValueNormalized":20}

Czytaj więcej w systemie informacji prawnej LEX

Można wskazać na trzy sytuacje, które mogą skutkować odpowiedzialnością podatnika:

a) płatnik nie pobrał podatku, a powinien to uczynić zgodnie z przepisami ustawy podatkowej,

b) płatnik pobrał podatek, ale w kwocie niższej, niż to wynika z obowiązujących przepisów,

c) płatnik pobrał podatek, ale nie odprowadził do właściwego organu podatkowego.

Z powyższych przepisów wynika, że elementem konstytutywnym odpowiedzialności płatnika jest niewpłacenie podatku. Przedmiotem odpowiedzialności nie jest "przeniesienie" na płatnika odpowiedzialności za niedopełnienie przez podatnika swoich obowiązków.

Jak zwrócił uwagę minister finansów w odpowiedzi na interpelację poselską nr 20858/13 odpowiedzialność podatnika i płatnika nie ma charakteru odpowiedzialności solidarnej. O tym kogo w konkretnej sytuacji organ podatkowy obciąży odpowiedzialnością za niezapłacony podatek, decydują przepisy prawa podatkowego, nie zaś wola organu podatkowego.