Ksiądz nie uchroni podatnika od karnej stawki
Podatnik, który jako źródło przychodu wskaże pożyczkę od księdza nie może liczyć na to, że fiskus nie zastosuje wobec niego sankcyjnej stawki opodatkowania. Tak wynika z wyroku WSA w Białymstoku z 7 listopada 2012 r.
W przedmiotowej sprawie Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wyliczył małżeństwu przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, które podlegają opodatkowaniu w częściach równych na każdego z małżonków według stawki 75 proc.
Jedną z kwestii spornych było ustalenie, czy małżonkowie dysponowali środkami pochodzącymi z pożyczki od parafii reprezentowanej przez księdza. Zdaniem WSA w Białymstoku, do którego trafiła sprawa, organy podatkowe skutecznie zakwestionowały fakt uzyskania pożyczki.
Pierwotnie ksiądz twierdził, że udzielił małżeństwu pożyczki w kwocie 100 tys. zł. Później przyznał, że była to kwota 400 tys. zł. i że nie pamiętał o udzieleniu pożyczki w tak wysokiej kwocie. Nie pamiętał też, czy pieniądze pochodziły z konta bankowego, czy były przechowywane w parafii. Z ksiąg parafialnych wynika, że ksiądz nie udzielał innych pożyczek poza tymi udzielonymi małżeństwu. Jednak z analizy tych ksiąg wynikało też, że parafia nie posiadała środków, które mogły być przedmiotem rzekomej pożyczki.
Na okoliczność udzielenia pożyczki w kwocie 400 tys. zł oświadczenie złożył ekonom archidiecezji, jednak przesłuchiwany w charakterze świadka zeznał, że złożył to oświadczenie na prośbę księdza. Sąd zwrócił też uwagę, że pomimo istnienia obowiązku zwrócenia się do Kurii o pozwolenie na udzielenie pożyczki, Kuria nie posiadała żadnej dokumentacji na tą okoliczność. W kontekście tego, złożone przez niego zeznania zasadnie nie zostały uznane za potwierdzające fakt udzielenia pożyczki.
Zdaniem sądu zebrany cały zebrany materiał dowodowy pozwalał na wydanie decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu osiągnięcia przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.
Wyrok WSA w Białymstoku z 7 listopada 2012 r., I SA/Bk 258/12
