BCC: ZUS nie powinien wypłacać pieniędzy OFE
Wciąż nie wiadomo jaki podmiot i w oparciu o jakie zasady będzie wypłacał emerytury zgromadzone w Otwartych Funduszach Emerytalnych. Zdaniem BCC potrzebna jest instytucja, ktra zapewni ciągłość wypłat na jasnych, określonych zasadach. Uważamy, że nie powinien to być Zakład Ubezpieczeń Społecznych, ze względu na ryzyko systemowe, ktre niesie ze sobą skumulowanie wielu zadań w jednej instytucji.
Obecnie funkcjonuje rozwiązanie tymczasowe (oszczędności wypłacają same OFE), ponieważ pierwsze świadczenia w nowym systemie zaczęły być wypłacane w 2009 r. wyłącznie kobietom, które ustawowo pięć lat wcześniej niż mężczyźni przechodzą na emeryturę.
Twórcy reformy emerytalnej z 1999 r. zakładali, że wypłatami pieniędzy OFE zajmą się prywatne, konkurujące ze sobą, zakłady emerytalne prowadzone przez towarzystwa emerytalne lub ubezpieczycieli. W latach 2007-2009 pojawiły się koncepcje mieszane: Państwowego Zakładu Emerytalnego, który wypłacałby emerytom środki zebrane w OFE oraz konkurujących ze sobą prywatnych zakładów emerytalnych. Obecny pomysł, który nawiązuje do przedstawionego w ubiegłym roku przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej projektu, wskazuje na ZUS, jako instytucję gromadzącą i wypłacającą emerytury zarówno z systemu powszechnego, jak i z OFE.
– Jest to koncepcja, która koncentruje ryzyko systemowe w jednej – obciążonej wieloma zadaniami oraz ogromną odpowiedzialnością – instytucji. Bezpieczeństwo pieniędzy przyszłych emerytów wymaga dywersyfikacji ryzyka, a nie jego kumulacji, dlatego wypłatami środków z OFE powinna zająć się wydzielona do tego zadania jednostka – uważa dr Wojciech Nagel, ekspert BCC ds. ubezpieczeń społecznych i pracy. – Zatem koncepcja publicznego zakładu emerytalnego prezentowana przez ministra Boniego jest racjonalna i nawiązuje do zgłaszanych uprzednio przez BCC opinii w sprawie płatnika świadczeń z OFE.
Trudno wyobrazić sobie, aby oszczędności zgromadzone przez uczestników OFE, stanowiące ich własność, miały być w okresie 5-10 lat przed emeryturą przeksięgowywane do ZUS-u i przeznaczane na wypłatę bieżących emerytur. Środki te byłyby jedynie corocznie waloryzowane, a należy je skutecznie i rentownie inwestować, do czego ZUS nie ma odpowiednich narzędzi.
Reasumując, pieniądze gromadzone w OFE nie powinny być przeznaczane na pokrywanie bieżących, emerytalnych zobowiązań, lecz dalej pomnażane.
Twórcy reformy emerytalnej z 1999 r. zakładali, że wypłatami pieniędzy OFE zajmą się prywatne, konkurujące ze sobą, zakłady emerytalne prowadzone przez towarzystwa emerytalne lub ubezpieczycieli. W latach 2007-2009 pojawiły się koncepcje mieszane: Państwowego Zakładu Emerytalnego, który wypłacałby emerytom środki zebrane w OFE oraz konkurujących ze sobą prywatnych zakładów emerytalnych. Obecny pomysł, który nawiązuje do przedstawionego w ubiegłym roku przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej projektu, wskazuje na ZUS, jako instytucję gromadzącą i wypłacającą emerytury zarówno z systemu powszechnego, jak i z OFE.
– Jest to koncepcja, która koncentruje ryzyko systemowe w jednej – obciążonej wieloma zadaniami oraz ogromną odpowiedzialnością – instytucji. Bezpieczeństwo pieniędzy przyszłych emerytów wymaga dywersyfikacji ryzyka, a nie jego kumulacji, dlatego wypłatami środków z OFE powinna zająć się wydzielona do tego zadania jednostka – uważa dr Wojciech Nagel, ekspert BCC ds. ubezpieczeń społecznych i pracy. – Zatem koncepcja publicznego zakładu emerytalnego prezentowana przez ministra Boniego jest racjonalna i nawiązuje do zgłaszanych uprzednio przez BCC opinii w sprawie płatnika świadczeń z OFE.
Trudno wyobrazić sobie, aby oszczędności zgromadzone przez uczestników OFE, stanowiące ich własność, miały być w okresie 5-10 lat przed emeryturą przeksięgowywane do ZUS-u i przeznaczane na wypłatę bieżących emerytur. Środki te byłyby jedynie corocznie waloryzowane, a należy je skutecznie i rentownie inwestować, do czego ZUS nie ma odpowiednich narzędzi.
Reasumując, pieniądze gromadzone w OFE nie powinny być przeznaczane na pokrywanie bieżących, emerytalnych zobowiązań, lecz dalej pomnażane.
Autor:
