Przy ustalaniu liczby zatrudnionych na potrzeby wydania regulaminu pracy, regulaminu wynagradzania bierze się pod uwagę wszystkich zatrudnionych u danego pracodawcy niezależnie od podstawy prawnej nawiązania stosunku pracy, a więc czy jest to umowa o pracę, mianowanie, powołanie, wybór, spółdzielcza umowa o pracę i bez względu na wymiar czasu pracy, w którym zatrudnieni są pracownicy (pełny wymiar czy też część etatu) - przeliczenie na osoby.

W systemie LEX znajdziesz zagadnienie powiązane z tym artykułem:

Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych

Najczęściej czytane w temacie:

Czytaj więcej w systemie informacji prawnej LEX

Zamów bezpłatny dostęp na 14 dni

To zagadnienie zawiera:

{"dataValues":[2917,950,232,168,18],"dataValuesNormalized":[14,5,2,1,1],"labels":["Pytania i odpowiedzi","Orzeczenia i pisma urz\u0119dowe","Akty prawne","Komentarze i publikacje","Procedury"],"colors":["#940C72","#EA8F00","#85BC20","#007AC3","#E5202E"],"maxValue":4285,"maxValueNormalized":20}

Najczęściej czytane w temacie:

Czytaj więcej w systemie informacji prawnej LEX

Zamów bezpłatny dostęp na 14 dni

W związku z tym zatrudniając 20-tego pracownika pracodawca musi liczyć się z obowiązkiem ustalenia organizacji i porządku pracy w zakładzie w formie regulaminu pracy a zasad wynagradzania - w regulaminie wynagradzania.

Natomiast w przypadku tworzenia zakładowego funduszu świadczeń socjalnych obowiązek pracodawcy powstaje, gdy zatrudnia on według stanu na dzień 1 stycznia danego roku co najmniej 20 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty (art. 3 ust. 1 ustawy z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych - tekst jedn.: Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335 z późn. zm.). Oznacza to, że nie każdy pracodawca zatrudniający 20 pracowników ma obowiązek prowadzenia działalności socjalnej w formie funduszu, gdyż w przypadku zatrudniania nawet większej od 20 liczby pracowników ale w niepełnym wymiarze czasu pracy pracodawca po dokonaniu przeliczenia na pełne etaty będzie z tego obowiązku zwolniony.