Artykuł pochodzi z LEX Ochrona Zdrowia
Odpowiedź:
Pytanie jest w pewnym sensie źle skonstruowane. Pacjent nie ponosi żadnych prawnych konsekwencji swej decyzji. Wbrew tzw. „obiegowej” opinii nie wolno takiemu pacjentowi odmówić pomocy, gdy jej potrzebuje. Dotyczy to także przypadku, gdy po prostu zmienił zdanie.
Istotą tego pytania powinno jednak być rozważenie samej procedury w kontekście bezpieczeństwa prawnego szpitala. Procedura wypisania się na własne żądanie jest opisana w art. 29 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 618 z późn. zm.) - dalej u.dz.l.
Pacjentowi trzeba powiedzieć, co mu grozi
Zgodnie z powołanymi regulacjami pacjent, który zapowiada wypis na własne żądanie, czyli żąda wypisania ze szpitala, musi być poinformowany przez lekarza o możliwych następstwach zaprzestania dalszego udzielania świadczeń zdrowotnych.
Pacjent taki składa pisemne oświadczenie o wypisaniu na własne żądanie. W przypadku braku takiego oświadczenia lekarz sporządza adnotację w dokumentacji medycznej. Co to oznacza w praktyce?
Otóż lekarz musi dosadnie poinformować pacjenta o najgorszych skutkach zaprzestania leczenia. Np. odmowa poddania się zabiegowi angioplastyki wieńcowej w przebiegu zawału może skutkować śmiercią w ciągu godziny.
Odmowa pozostawania w szpitalu w pierwszej dobie po zabiegu operacyjnym grozi zakażeniem rany pooperacyjnej, bolesnym rozejściem się szwów, wytrzewieniem, itp. Istotą całej instytucji tzw. „wypisu na żądanie” jest wprowadzenie pacjenta w stan absolutnej świadomości konsekwencji swej decyzji. Lekarz musi mieć na to dowód.
Należy wnikliwie opisać każde zagrożenie i uzyskać pod nimi podpis pacjenta. Pacjent powinien także (o to musi zadbać lekarz) złożyć pisemne oświadczenie o żądaniu wypisu. Klauzule typu „zostałem poinformowany o skutkach mojej decyzji” są niewystarczające. Informacja o konsekwencjach musi być konkretna. Co ważne, mimo decyzji pacjenta należy go możliwie najlepiej przygotować do leczenia poza szpitalem. Wydać zalecenia, recepty, skierowania do poradni, umówić konsultację. Na pacjenta żądającego wypisu nie wolno „się obrażać”. W razie pogorszenia stanu zdrowia ma prawo do uzyskania pomocy medycznej na równi z każdym innym pacjentem.
Agnieszka Sieńko, autorka współpracuje z LEX Ochrona Zdrowia
odpowiedzi udzielono 2.06.2016 r.
