Dwie intrygujące sprawy pacjentów w Strasburgu
Wielka Izba Sądu przeprowadzi 1 kwietnia 2026 r. rozprawę Wielkiej Izby, która dotyczyć będzie obywatelki Hiszpanii. Sprawa dotyczy usunięcia brodawki sutkowej i otoczki piersi skarżącej, rzekomo bez jej zgody, podczas operacji mającej na celu uratowanie jej piersi przed rakiem, a także późniejszego postępowania sądowego. Druga skarga – obywatela Danii, która będzie rozpoznawana we wtorek 31 marca br. dotyczy zbyt długiego unieruchomienia w szpitalnym łóżku.
Wtorek 31 marca 2026 Makki przeciwko Dania. Wnioskodawcą jest Abdeelhadi Abbas Makki obywatel Danii.
Za długo przywiązany do łóżka
Makki cierpi na schizofrenię paranoidalną. 3 czerwca 2016 roku został przymusowo przyjęty do szpitala psychiatrycznego. Tego samego dnia dźgnął pięgniarkę dziewięć razy widelcem w tył głowy i górną część pleców, w efekcie czego został przypięty do łóżka unieruchomienia. Pozostał przypięty do łóżka 3 czerwca od godziny 13:30 i dopiero odpięto go 16 czerwca 2016 roku.
W tym czasie był wypuszczany na 30 minut dziennie, z pomocą policji, aby się wykąpać i wyjść na zewnątrz, by zapalić. 16 czerwca 2016 roku został przeniesiony do bezpieczniejszego szpitala psychiatrycznego, a następnie, 28 lutego 2019 roku, do Jednostki Psychiatrycznej o wysokim poziomie zabezpieczeń, jednostki, w której leczone są osoby wyjątkowo niebezpieczne na podstawie Ustawy o Zdrowiu Psychicznym. W marcu 2019 roku Makki złożył skargę do Rady ds. Skarg Psychiatrycznych na stosowanie środków powstrzymania wobec niego w okresie od 3 do 16 czerwca 2016 roku.
W maju 2019 roku Rada częściowo uwzględniła jego skargę, uznając, że stosowanie fizycznych pasów przez kilkanaście godzin było zgodne z prawem, ale okres po tym był niezgodny z prawem. W kolejnych postępowaniach wszczętych przez Makkiego na podstawie Ustawy o Zdrowiu Psychicznym, skarżył się jedynie na okres od godziny 9:30 rano 5 czerwca.
Powołując się na artykuł 3 (zakaz nieludzkiego lub poniżającego traktowania) Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, Makki skarży się na swoje ograniczenie od godziny 9:30 rano 5 czerwca 2016 do 20:18 16 czerwca 2016 roku, argumentując, że był fizycznie powstrzymany dłużej niż było to absolutnie konieczne.
Sprawa hiszpańska
W 2005 roku wnioskodawca, wówczas obywatelka Wenezueli mieszkająca w Wenezueli, była leczona z powodu raka piersi. W 2016 roku zdiagnozowano u niej tę chorobę i od października tego samego roku jest leczona w szpitalu Gómez Ulla w Madrycie. W styczniu 2017 roku Komitet ds. Nowotworów szpitala (multidyscyplinarny zespół pracowników służby zdrowia, którzy regularnie spotykają się, aby omawiać i planować leczenie pacjentów onkologicznych) zasugerował, aby pacjentka poddała się operacji zachowania piersi. Podpisała formularz świadomej zgody.
W lutym 2017 roku S przeszła operację. Podczas operacji wysłano dwie próbki tkanki piersiowej do analizy, a po otrzymaniu wyników badania obszar resekcji został rozszerzony, a jego dolne brzegi wykraczały poza kompleks brodawkowo-otoczkowy, który również został usunięty. S. złożyła skargę do Departamentu Zdrowia Wspólnoty Autonomicznej Madrytu we wrześniu 2017 roku, argumentując między innymi, że wyraziła świadomą zgodę jedynie na operację zachowającą piersi oraz usunięcie węzłów chłonnych.
W braku odpowiedzi na jej skargę administracyjną, S. złożyła pozew cywilny. We wrześniu 2020 roku Sąd Najwyższy w Madrycie uznał, że zgoda, którą wyraziła, była wystarczająca, zwracając szczególności, że głównym celem było "bezpieczeństwo onkologiczne" (seguridad oncológica).
Powołując się na artykuł 8 (prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego) Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, pacjentka skarży się do Strasburga, że nie wyraziła ważnej zgody na usunięcie swojego zespołu brodawkowo-otoczkowego.
