Z zaskarżonej decyzji wynikało, że w rzeczywistości to skarżący miał dokonać wyboru miejsca nasadzeń zastępczych drzew. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach podkreślił, że władztwo w tym zakresie zostało przypisane organowi. Nie wyklucza to uwzględnienia ewentualnych sugestii. Niemniej organ powinien wskazać w sentencji decyzji numer działki, na której mają zostać dokonane nasadzenia zastępcze.
Wójt wydał decyzję w przedmiocie zezwolenia na usunięcie jednego drzewa. Rozstrzygnięcie to zobowiązywało również stronę do dokonania nasadzeń zastępczych dwóch drzew na terenie nieruchomości będącej w zarządzie zarządu dróg wojewódzkich lub stanowiącej własność gminy, po wcześniejszym ustaleniu szczegółowej lokalizacji. Samorządowe kolegium odwoławcze utrzymało w mocy wydaną decyzję. Strona wniosła skargę, ponieważ kwestionowała nałożony na nią obowiązek dokonania nasadzeń zastępczych.
Sprawą zajął się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który wskazał, że w myśl art. 83c ust. 3 ustawy o ochronie przyrody, wydanie zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu może być uzależnione od określonych przez organ nasadzeń zastępczych lub przesadzenia. Obowiązek ten ma charakter fakultatywny, a więc jego nałożenie uzależnione jest od uznania organu. Nie dysponuje on jednak w tym względzie pełną dowolnością, ponieważ podejmując decyzję w tej kwestii musi kierować się wskazówkami określonymi w art. 83c ust. 4 ww. ustawy. Tymczasem organy nie przeprowadziły jakichkolwiek dywagacji w tym zakresie. Sąd podkreślił również, że wnioskowanie przez stronę o odstąpienie od nałożenia tego obowiązku nie było dla organu wiążące. Tym samym powoływanie się przez skarżącego na zawarcie prośby w tym zakresie pozostaje bez znaczenia dla rozpatrywanej sprawy.
Czytaj w LEX: Skutki niedopełnienia obowiązku nasadzeń zastępczych > >
Zgodnie z art. 83d ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody, w przypadku uzależnienia wydania zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu od wykonania nasadzeń zastępczych, zezwolenie to określa dodatkowo miejsce nasadzeń. W ocenie WSA, powinności tej nie czynił zadość punkt pierwszy decyzji wydanej przez wójta. Stwierdzono w nim bowiem, że nasadzenia zastępcze mogą zostać wykonane na terenie nieruchomości będącej w zarządzie zarządu dróg wojewódzkich lub stanowiącej własność gminy, po wcześniejszym ustaleniu szczegółowej lokalizacji. Wynika z tego, że w rzeczywistości to skarżący miał dokonać wyboru miejsca realizacji obowiązku. Tymczasem władztwo w tej materii zostało przypisane organowi. Sytuacja ta nie wyklucza uwzględnienia ewentualnych sugestii wnioskodawcy. Niemniej wójt powinien wskazać w sentencji decyzji numer działki, na której mają zostać dokonane nasadzenia zastępcze. Ponadto organ nie określił gatunku drzew i nie wyznaczył terminu do kiedy należy dokonać nasadzeń.
Argumentacja mająca nakłonić organ do odstąpienia od nałożenia obowiązku nasadzeń zastępczych opierała się przede wszystkim na zagrożeniu jakie stwarzają drzewa w pasie drogowym. Sąd wskazał jednak, że nie sposób przyjąć, że w każdym przypadku posadowienie drzewa wiąże się z niebezpieczeństwem dla użytkowników dróg. Art. 39 ust. 1 pkt 12 ustawy o drogach publicznych stanowi, że zabrania się dokonywania w pasie drogowym czynności, które mogłyby powodować niszczenie lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej trwałości oraz zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego. W szczególności zabrania się usuwania, niszczenia i uszkadzania zadrzewień przydrożnych. Ustawodawca nie zakłada więc, że co do zasady drzewa nie powinny być lokowane w pasie drogowym. Nie ulega jednak wątpliwości, że organ decydując się na wskazanie miejsca nasadzeń w pasie drogowym musi mieć na uwadze, by dotyczyło to odcinków drogi o obniżonych dopuszczalnych prędkościach lub odcinków, które są proste. Mając powyższe na uwadze, WSA uchylił zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję.
Wyrok WSA w Gliwicach z 16 stycznia 2025 r., sygn. akt II SA/Gl 1077/24, prawomocny
Zobacz wzór dokumentu w LEX: Decyzja w sprawie zezwolenia na usunięcie drzew rosnących w pasie drogowym > >
Linki w tekście artykułu mogą odsyłać bezpośrednio do odpowiednich dokumentów w programie LEX. Aby móc przeglądać te dokumenty, konieczne jest zalogowanie się do programu. Dostęp do treści dokumentów LEX jest zależny od posiadanych licencji.
