Izba Dyscyplinarna SN wydaliła ze służby prokuratora, który pił w pracy i po pracy
Adekwatna do poziomu, stopnia społecznej szkodliwości czynów i ciężaru gatunkowego popełnionych przez niego przewinień jest kara wydalenia ze służby. Izba Dyscyplinarna uznała, że sankcja czyni zadość wymogom prewencji ogólnej i indywidualnej - orzekł Izba Dyscyplinarna SN w składzie dwóch sędziów zawodowych i ławnika.
Prokurator Prokuratury Rejonowej w Krasnymstawie Andrzej S. został obwiniony o dwa delikty, które zdarzyły się w lipcu 2018 r. Jeden polegał na tym, że opuścił miejsce pracy bez podania przyczyn w godzinach urzędowania i nie przesłuchał trzech oskarżonych. Był wówczas pod wpływem alkoholu - stwierdzili biegli toksykolodzy.
Drugi delikt, poważniejszy, to prowadzenie samochodu pod wpływem alkoholu, co jest naruszeniem ustawy Prawo o ruchu drogowym (art. 178 kk). Równolegle toczy się więc proces karny przed Sądem Rejonowym w Biłgoraju.
Przesłuchanie świadków w SN
Dlatego obwiniony na rozprawie w Izbie Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego jako sądem I instancji wniósł o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia sprawy karnej. Twierdził, że w tym samym czasie są przesłuchiwani ci sami świadkowie na okoliczność tego samego zdarzenia.
Czytaj: Kolejna skarga nadzwyczajna - sprawa karna>>
Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratora Generalnego dla rzeszowskiego okręgu regionalnego Maciej Jaskulski i Sąd Najwyższy nie wyrazili na to zgody, gdyż postępowanie dyscyplinarne ma inny cel niż postępowanie karne, a ponadto dysponuje innymi karami.
Krytycznego dnia był bardzo wzburzony emocjonalnie sytuacją osobistą. Po wykonaniu kilku czynności formalnych około godz. 10 wyszedł z pracy, zostawiając na biurku rozpoczęte sprawy. Powiedział współpracownikom, że nieważne, iż nie podpisał protokołu przesłuchań, dlatego, że następnego dnia złoży rezygnację z funkcji prokuratora.
Przebieg zdarzeń
Według obwinionego wsiadł on do samochodu i ruszył pod dom, poczuł się źle i pojechał dalej - w kierunku miejscowości Ł. Tam zatrzymał się na bocznej drodze, ze schowka w aucie wyjął butelkę wódki i wypił prawie całą jej zawartość. Kiedy przyjechali policjanci, prokurator został poddany kilka razy badaniu alkomatem i alkotestem, które wykazały prawie 3 promile alkoholu. Następnego dnia obwiniony zapisał się na terapię antyalkoholową prowadzoną w szpitalu.
Kara wydalenia ze służby i nagana
Sąd Dyscyplinarny I instancji - Sąd Najwyższy 16 grudnia 2019 r. uznał winę Andrzeja S. I wymierzył mu karę łączną wydalenia ze służby ( a naganę za pierwszy czyn).
Sąd I instancji nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego, w których to zaprzeczył, że 17 lipca 2018 r. znajdował się w stanie nietrzeźwości podczas wykonywania obowiązków w prokuraturze i przedstawił okoliczności, z powodu których opuścił budynek prokuratury i nie udał się do sądu na wyznaczone rozprawy i posiedzenia. Obwiniony zaprzeczył faktowi prowadzenia tego dnia samochodu w stanie nietrzeźwości. Wyjaśnienia te pozostają w sprzeczności z wynikami pomiarów przeprowadzonych przez policję na zawartość alkoholu w wydychanym opiniami biegłych z zakresu toksykologii oraz z treścią zeznań świadków.
Kasacja: Izba nie jest sądem
Od tego orzeczenia obwiniony złożył kasację, w które zarzucił sądowi:
- niewłaściwą obsadę sądu ( Izba Dyscyplinarna według uchwały 3 Izb SN z 23 stycznia 2020 r. jest sądem specjalnym w rozumieniu konstytucji),
- pominięcie niektórych dowodów i
- nieuwzględnienie wszystkich aspektów opinii biegłych
- dowolną ocenę zeznań świadków
Na rozprawie przed Izba Dyscyplinarną - sądem II instancji obwiniony prokurator wyjaśniał, że prowadził auto rzez 11 km zupełnie trzeźwy. Od 43 lat ma prawo jazdy i nigdy nie zasiadał za kółkiem po wypiciu alkoholu.
Wydalenie ze służby - prawomocne
Sąd Najwyższy utrzymał wyrok sądu I instancji, orzekł o usunięciu ze służby obwinionego, gdyż nie znalazł okoliczności łagodzących.
Jak wyjaśniał sędzia sprawozdawca Konrad Wytrykowski, skład orzekający był właściwy, bo uchwała trzech Izb Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r. została wydana z naruszeniem procedury, ekspresowo - jak stwierdził. A ponadto Trybunał Konstytucyjny w kwietniu 2020 r. rozstrzygając spór kompetencyjny między Sądem Najwyższym a Prezydentem RP orzekł, że ta uchwała styczniowa jest niezgodna z ustawą zasadniczą, a SN nie ma kompetencji prawotwórczych.
Co do zarzutów naruszenia kpk to okazały się one niesłuszne. Wyrok nie podlega zaskarżeniu.
Sygnatura akt II DSK 2/20, wyrok z 7 lipca 2020 r.
