Przelew bankowy bez podatku

Przelewy bankowe między najbliższą rodziną to powszechna praktyka, ale urząd skarbowy taki przelew może potraktować jak darowiznę lub pożyczkę. Ministerstwo Finansów powinno zmienić przepisy, aby przelewy między rodziną były bez podatku.

Każdy bankowy przelew dokonany z konta matki na konto córki lub odwrotnie może zainteresować urząd skarbowy. Pracownik fiskusa może go potraktować jako pożyczkę lub darowiznę. O takich konsekwencjach pisaliśmy już na łamach „DGP”. Jednak tym razem nasze ostrzeżenia stały się faktem.

– Przekazuję przynajmniej raz w tygodniu na konto matki kwoty na utrzymanie. Czasem jest to 200 zł, a czasem 1000 zł. Urząd skarbowy ma wyciąg z naszych transakcji i prosi o złożenie wyjaśnień. Czy rzeczywiście muszę się tłumaczyć – pyta pani Anita, która prosiła nas o zachowanie anonimowości.

Bez tłumaczenia w tym przypadku niestety się nie obejdzie. Na przyszłość można jednak zapobiec takiej sytuacji. Jak? Przykładowo podatniczki – tak jak w naszym przypadku matka i córka – powinny założyć wspólne konto bankowe. Wtedy wpłaty na nie mogą być potraktowane jako zasilenie swojego rachunku. Eksperci potwierdzają, że to jest jakiś sposób na uniknięcie spotkania z fiskusem. Jednak ich zdaniem Ministerstwo Finansów powinno zmienić przepisy w taki sposób, aby tego typu przelewy nie były traktowane ani jako darowizna.

Przelewy bankowe dokonywane pomiędzy rodzicami a dziećmi nie zawsze rodzą obowiązek podatkowy, bowiem nie każdy przelew stanowi darowiznę lub pożyczkę. Dorota Stangreciak-Karpierz, ekspert w Auxilium, wyjaśnia, że zarówno darowizna, jak i pożyczka są umowami dwustronnymi i strony umowy muszą chcieć zawrzeć umowę o określonej treści, a wola stron musi być w tym zakresie jednoznaczna.

– Sam przelew nie powoduje powstania darowizny czy pożyczki, choć może wskazywać na fakt jej dokonania. Sprawa jest szczególnie skomplikowana, gdy strony pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym – zauważa Dorota Stangreciak-Karpierz.

Również Małgorzata Pastuszek, asystent podatkowy w Taxplan, zwraca uwagę, że nie każde bezpłatne przekazanie na rzecz najbliższej rodziny musi być traktowane jako darowizna lub pożyczka. Przykładem jest obowiązek dostarczania środków utrzymania na rzecz dzieci. Zgodnie z przepisami kodeksu rodzinnego i opiekuńczego rodzice są zobowiązani do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

– Wpłaty od rodziców jako realizacja obowiązku alimentacyjnego nie będą traktowane jako pożyczki lub darowizny – stwierdza Małgorzata Pastuszek.

Jednocześnie dodaje, że zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego, jednak należy racjonalnie ocenić,czy dana wpłata mieści się w ramach tych świadczeń.

–Gdy świadczenia nie można uznać za alimentacyjne, może ono zostać uznane przez organy podatkowe jako darowizna i podlegać będzie obowiązkowi podatkowemu – mówi Małgorzata Pastuszek.

Źródło; Gazeta Prawna