Nowelizacja ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
Od 1 lutego 2011 r. obowiązuje ustawa z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257, poz. 1725) zmieniająca m. in. ustawę z dnia 20 kwietnia 2004 r. promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415).
Celem nowelizacji ustawy jest doprecyzowanie przepisów budzących wątpliwości interpretacyjne oraz dostosowanie przepisów ustawy do przepisów wynikających z innych ustaw. Wprowadza ona szereg zmian, w tym m.in.: doprecyzowano w jakim okresie osoba posiadająca wpis do ewidencji działalności gospodarczej może jednocześnie posiadać status bezrobotnego, uporządkowano kwestie związane z ubezpieczeniem wypadkowym i od następstw nieszczęśliwych wypadków w przypadku osób, które podjęły zatrudnienie w trakcie szkolenia lub w trakcie studiów podyplomowych finansowanych z Funduszu Pracy, zaproponowano przepisy umożliwiające kierowanie bezrobotnych na kilka kursów, wprowadzono minimalną wysokość stypendium szkoleniowego, wprowadzono ochronę praw osób, które nabywają umiejętności zawodowe w formie praktyk absolwenckich, praktyk lub stażu zawodowego w przypadkach kierowania tych osób za granicę, wprowadzono zakaz bezprawnego pobierania opłat od osób kierowanych oraz wymóg zawierania umów z tymi osobami, wprowadzono zakaz pozbawiania statusu bezrobotnego z powodu niezdolności do pracy trwającej dłużej niż 90 dni kobiety w ciąży oraz w trakcie połogu, z wyjątkiem sytuacji, gdy bezrobotna sama wystąpi z takim wnioskiem, umożliwiono bezrobotnym zakładanie spółdzielni socjalnych, dodano przepis uzupełniający kwestie dotyczące prawa do przetwarzania przez publiczne służby zatrudnienia danych osobowych osób korzystających z usług rynku pracy.
Atykuł pochodzi z programu System Informacji Prawnej LEX on-line
