NSA: Fundusz nie zwróci za sprzęt do tlenoterapii po covidzie
Pacjent ciężko przeszedł zakażenie koronawirusem. Po wypisaniu ze szpitala do domu nadal skarżył się na trudności w oddychaniu. Nie udało mu się wypożyczyć koncentratora tlenu oraz pulsoksymetru, więc podjął decyzję o zakupie tych urządzeń. Narodowy Fundusz Zdrowia odmówił jednak zwrotu poniesionych kosztów. Sądy administracyjne przyznały rację organowi, ponieważ przepisy nie przewidują takiego uprawnienia.

Marek A. (dane zmienione) zwrócił się do Narodowego Fundusz Zdrowia o zwrot kosztów zakupu pulsoksymetru oraz koncentratora tlenu. Chodziło o prawie 5 tys. zł. Wniosek uzasadniono tym, że w związku z zakażeniem wirusem Sars CoV-2 oraz obustronnym zapaleniem płuc, Marek A. poddał się leczeniu w szpitalu. Po jakimś czasie został wypisany do domu jako zdrowy, ale nadal miał trudności w oddychaniu. Nie udało mu się wypożyczyć koncentratora tlenu oraz pulsoksymetru, więc podjął decyzję o zakupie tych urządzeń.
Organ umorzył prowadzone w tej sprawie postępowanie, ponieważ uznał, że ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (dalej jako: ustawa o świadczeniach) nie przewiduje rozwiązań w zakresie refinansowania kosztów leczenia bezpośrednio na rzecz świadczeniobiorcy. Marek A. nie dał jednak za wygraną i postanowił wnieść skargę.
Czytaj w LEX: Zasady wystawiania oraz potwierdzenia zleceń na wyroby medyczne >>>
WSA stanął po stronie argumentów organu
Sprawą zajął się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wskazał, że na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia z 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, tlenoterapia w warunkach domowych z wykorzystaniem sprzętu i aparatury medycznej obejmującej między innymi koncentrator tlenu i pulsoksymetr jest świadczeniem gwarantowanym jedynie w przypadku osób chorych na przewlekłe, nienowotworowe choroby płuc w okresie niewydolności oddychania. Kwalifikacja do leczenia odbywa się w szpitalu lub w ośrodku domowego leczenia tlenem. Niemniej świadczenie to nie obejmuje chorych po przebyciu zakażenia wirusem Sars CoV-2. Sąd podkreślił też, że art. 109 ustawy o świadczeniach, nie może stanowić podstawy do orzekania w sprawie bezpośredniego zwrotu świadczeniobiorcy poniesionych opłat za wykonane świadczenie. Ponadto żaden inny przepis nie przyznaje prawa do żądania zwrotu środków poniesionych na opiekę zdrowotną poza systemem refundacji przewidzianym w tej ustawie. Mając powyższe na uwadze, WSA oddalił skargę.
Czytaj także: Resort zdrowia wydłuża pilotaż rehabilitacji po Covid-19 do końca roku >>>
Świadczeniobiorca nie dostanie pulsoksymetru i koncentratora tlenu
Nie zakończyło to jednak sporu, ponieważ Marek A. złożył skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zgodnie z art. 15 pkt 2 ust. 9 ustawy o świadczeniach, świadczeniobiorcy przysługują świadczenia gwarantowane z zakresu zaopatrzenia w wyroby medyczne, na zlecenie osoby uprawnionej oraz ich naprawy, o których mowa w ustawie o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. Akt ten w art. 38 ust. 4 stanowi, że minister właściwy do spraw zdrowia określi w rozporządzeniu wykaz wyrobów medycznych wydawanych na zlecenie osoby uprawnionej, pielęgniarki i położnej, z określeniem limitów ich finansowania ze środków publicznych i wysokości udziału własnego świadczeniobiorcy w tym limicie i kryteria ich przyznawania. Wydany na tej podstawie wykaz nie zawiera jednak w koszyku świadczeń pulsoksymetru oraz koncentratora tlenu.
Nie było podstaw do refundacji
NSA zwrócił uwagę, że z akt przedmiotowej sprawy nie wynikało, że skarżący wykazał, by w związku ze wskazywanymi trudnościami w oddychaniu, został zakwalifikowany do leczenia tlenoterapią w warunkach domowych. W ocenie sądu, dopiero taka kwalifikacja, będąca również następstwem przebytego zakażenia, mogłaby stanowić podstawę refundacji zakupu sprzętu medycznego. Nie było więc podstaw do stwierdzenia, że sąd pierwszej instancji dokonał wadliwej wykładni i nieprawidłowo zastosował przepisy, które były podstawą wydania spornej decyzji przez Prezesa NFZ. Mając powyższe na uwadze, NSA oddalił skargę kasacyjną.
Wyrok NSA z 30 sierpnia 2022 r., sygn. akt II GSK 746/22
Linki w tekście artykułu mogą odsyłać bezpośrednio do odpowiednich dokumentów w programie LEX. Aby móc przeglądać te dokumenty, konieczne jest zalogowanie się do programu. Dostęp do treści dokumentów LEX jest zależny od posiadanych licencji.










