Bezpłatny raport AI w księgowości i kadrach
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Prawo.pl

Prawo do wcześniejszej emerytury dla przedsiębiorców

Przedsiębiorcy prowadzący samodzielnie działalność gospodarczą skarżą się na dyskryminujące przepisy, ktre nie przewidują dla nich wcześniejszych emerytur. Co na to Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej?

Do części biur poselskich napływają skargi przedsiębiorców w sprawie nierównego traktowania osób ubiegających się o emerytury. Chodzi o ustawę z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn: Dz. U. z 2004 r., Nr 39, poz. 353 z późn. zm., dalej jako: ustawa). Przepisy wskazanej ustawy przewidują, że prawo do tzw. wcześniejszej emerytury przysługuje wyłącznie pracownikom, którzy przez okres ostatnich 24 miesięcy podlegali ubezpieczeniu społecznemu lub emerytalnemu i rentownemu oraz pozostawali w stosunku pracy co najmniej przez 6 miesięcy. Zgodnie z ustawą wcześniejsza emerytura nie przysługuje osobom prowadzącym samodzielnie działalność gospodarczą, a więc ubezpieczonym z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej, a nie z tytułu umowy o pracę.

W opinii interweniujących u posłów przedsiębiorców regulacja powyższa jest przejawem nierównego traktowania przy jednoczesnym pobieraniu składek od obu grup. Sprawa ta stała się przedmiotem interpelacji poselskiej (nr 4011) skierowanej do ministra pracy i polityki społecznej. W odpowiedzi na nią Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej wskazało, że ograniczenie kręgu osób uprawnionych do wcześniejszego przechodzenia na emeryturę tylko do pracowników wynika z założeń i celów reformy systemu świadczeń emerytalnych. W nowym systemie emerytalnym, określonym w ustawie o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych generalnie nie przewiduje się wcześniejszych emerytur. Z tego powodu prawo do emerytury dla wszystkich ubezpieczonych powstaje po osiągnięciu co najmniej 60 lat w przypadku kobiet i 65 lat w przypadku mężczyzn. Jednak uwzględniając zasadę praw nabytych, odrębnie uregulowano warunki przyznawania emerytury ubezpieczonym, których nie objął nowy system emerytalny.

Według stanu prawnego obowiązującego przed 1 stycznia 1999 r., z możliwości przechodzenia na wcześniejszą emeryturę mogli korzystać pracownicy, a nie wszyscy ubezpieczeni. Dlatego tę samą zasadę przeniesiono do ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Prawo do wcześniejszej emerytury mają więc pracownicy urodzeni przed 1949 r. oraz pracownicy urodzeni po 1948 r., jeżeli spełniają dodatkowe warunki określone w ustawie (art. 29 i art. 46 ustawy). Jak wskazał resort pracy rozszerzenie zakresu stosowania tych przepisów na grupę ubezpieczonych, którzy dotychczas nie korzystali z przywileju wcześniejszej emerytury, nie jest uzasadnione ani możliwe z wielu powodów. Przede wszystkim prowadziłoby to do złamania reguły nietworzenia nowych preferencyjnych uprawnień emerytalnych, nieznajdujących pokrycia w składce na ubezpieczenie emerytalne – podkreślił resort pracy.
Ubezpieczenie społeczne osób prowadzących działalność na własny rachunek zostało wprowadzone od 1 lipca 1965 r. ustawą z dnia 29 marca 1965 r. o ubezpieczeniu społecznym rzemieślników (Dz. U. Nr 13, poz. 90). Ubezpieczeni płacili składkę wynoszącą 11% lub 13% w zależności od rodzaju rzemiosła. W późniejszych latach ubezpieczenie społeczne rzemieślników rozciągano na osoby prowadzące inną działalność gospodarczą (np. taksówkarze, kupcy). Rozszerzano też katalog świadczeń, który jednak nigdy nie obejmował prawa do wcześniejszej emerytury. Z uwagi na to oraz na wzrost kosztów ubezpieczenia wzrastała także sukcesywnie składka na ubezpieczenie tej kategorii ubezpieczonych. Na dzień 31 grudnia 1998 r. wynosiła 40%, ale o 5% mniej niż w systemie pracowniczym. Zróżnicowane zasady wymiaru składek na ubezpieczenie przestały obowiązywać od wejścia w życie reformy systemu ubezpieczeń społecznych. Dopiero od 1 stycznia 1999 r. składka na ubezpieczenie emerytalne jest jednakowa dla wszystkich ubezpieczonych i wynosi 19,52% podstawy wymiaru.

Ujednolicenie warunków nabywania prawa do emerytury dla wszystkich ubezpieczonych może zatem dotyczyć wyłącznie osób, które staż ubezpieczeniowy warunkujący te uprawnienia osiągną w warunkach opłacania składek wg ujednoliconej stopy procentowej. Równe traktowanie zapewnia nowy system emerytalny, w którym ujednolicono warunki wymagane do nabycia prawa do emerytury dla wszystkich ubezpieczonych, którzy zostali objęci nowym systemem emerytalnym.

Zrównanie praw w dostępie do wcześniejszej emerytury, świadczenia przysługującego przed 1 stycznia 1999 r. tylko w systemie pracowniczym, oznaczałoby w istocie rozszerzenie zakresu uprawnień pozapracowniczych grup ubezpieczonych i byłoby zaprzeczeniem zasady, że zakres świadczeń powinien korelować z wysokością składki na ubezpieczenie – stwierdził resort pracy. I dodał, że prawidłowość przepisów określających warunki wymagane do wcześniejszej emerytury, potwierdził Trybunał Konstytucyjny, który orzekł w dniu 12 września 2000 r. (sygn. akt K 1/2000), że przepisy te w części, w jakiej nie przewidują prawa do wcześniejszej emerytury dla ubezpieczonych, którzy objęci byli ubezpieczeniami społecznymi z innego tytułu niż stosunek pracy są zgodne z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. Co do zarzutu, że nieuwzględnienie w ustawie o emeryturach i rentach z FUS prawa do wcześniejszej emerytury osób objętych ubezpieczeniami społecznymi z innego tytułu niż stosunek pracy narusza konstytucyjne zasady równości i sprawiedliwości społecznej Trybunał Konstytucyjny wskazał, że uprawnienie do wcześniejszego przejścia na emeryturę przysługiwało wyłącznie pracownikom, którzy legitymowali się określonym stażem zatrudnienia w ramach stosunku pracy, a zatem uprawnienie to zawsze miało pracowniczy, a nie powszechny charakter. Trybunał Konstytucyjny orzekł, że skoro według stanu prawnego sprzed 1 stycznia 1999 r. z możliwości przechodzenia na wcześniejszą emeryturę mogli korzystać wyłącznie pracownicy, a nie wszyscy ubezpieczeni, to poszerzenie zakresu stosowania tych przepisów na nową grupę ubezpieczonych prowadziłoby do złamania legislacyjnego założenia nietworzenia nowych preferencyjnych uprawnień emerytalnych, które nie znajdują pokrycia w składkach na ubezpieczenia emerytalne.
Z uwagi na powyższe Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej poinformowało, że brak jest uzasadnienia do zmiany przepisów dotyczących poszerzenia kręgu osób uprawnionych do wcześniejszej emerytury.

Polecamy książki z prawa pracy