Obowiązki dotyczące dostarczania i stosowania środków ochrony indywidualnej (cz. 1)

Środki ochrony indywidualnej powinny być stosowane wówczas, gdy nie można uniknąć zagrożeń lub nie można ich wystarczająco ograniczyć za pomocą środków ochrony zbiorowej lub odpowiedniej organizacji pracy.

Szczegółowe zasady dotyczące środków ochrony indywidualnej zostały określone w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650 z późn. zm.). Na pracodawcy spoczywa obowiązek ich dostarczenia, jeżeli są niezbędne dla ochrony przed działaniem niebezpiecznych i szkodliwych dla zdrowia czynników występujących w środowisku pracy. „Dostarczenie” oznacza przekazanie śoi pracownikom do użytkowania w miejscu pracy. Pracodawca jest obowiązany zapewnić, aby środki stosowane przez jego załogę posiadały odpowiednie właściwości ochronne i użytkowe, co więcej powinien on również założyć i prowadzić odrębnie dla każdego pracownika kartę ewidencyjną przydziału śoi.
Ustalenie wymaganych do stosowania śoi jest także zadaniem pracodawcy. W porozumieniu z pracownikami sporządza on tzw. tabelę norm przydziału śoi. W tabeli norm nie przewiduje się okresów używalności środków ochrony indywidualnej, powinny być one używane do czasu utraty cech ochronnych.

Źródło: Przyjaciel przy pracy 2010, nr 7-8, s. 17-21, Wiktor Leszczyński