Ubezpieczonemu odmówiono prawa do zasiłku chorobowego i świadczenia rehabilitacyjnego z ubezpieczenia wypadkowego. Powodem było stwierdzenie, że wyłączną przyczyną wypadku przy pracy było naruszenie przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia, spowodowane wskutek rażącego niedbalstwa. Sąd Najwyższy podzielił tę ocenę, ponieważ ubezpieczony nie dostosował prędkości do warunków drogowych i nie zachował wymaganej ostrożności.
Ubezpieczony uległ wypadkowi przy pracy. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydał jednak decyzję odmowną w przedmiocie prawa do zasiłku chorobowego. W ocenie organu wyłączną przyczyną wypadku było doprowadzenie przez ubezpieczonego do zderzenia pojazdów, z uwagi na niedostosowanie prędkości do warunków panujących na drodze, co stanowiło rażące niedbalstwo. Z tego samego powodu, ZUS odmówił również prawa do świadczenia rehabilitacyjnego z ubezpieczenia wypadkowego.
Ubezpieczony wniósł odwołania, ale zostały one oddalone przez Sąd Rejonowy w Kaliszu. Natomiast Sąd Okręgowy w Kaliszu oddalił apelację od wyroku wydanego w pierwszej instancji. Nie zakończyło to jednak sporu, ponieważ ubezpieczony wniósł skargę kasacyjną. W piśmie zarzucił, że doszło do naruszenia art. 21 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (dalej jako: ustawa) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie. Skarżący ocenił, że sąd mechanicznie utożsamił sytuację niedostosowania prędkości do warunków na drodze i zjechania na przeciwległy pas ruchu z tym, że ubezpieczony powinien być lub był świadomy grożącego mu zagrożenia życia i zdrowia, przez co jego zachowanie zakwalifikowano jako rażące niedbalstwo.
Czytaj także: Upadek w czasie mszy – „wypadkowe” księdzu się należy >>>
Sprawą zajął się Sąd Najwyższy, który wskazał, że zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy, świadczenia z ubezpieczenia wypadkowego nie przysługują, gdy wyłączną przyczyną wypadku przy pracy było udowodnione naruszenie przez ubezpieczonego przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia, spowodowane przez niego umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa. Jeżeli jednak zachowanie ubezpieczonego nie stanowiło wyłącznej przyczyny wypadku, a tylko przyczyniło się do powstania tego zdarzenia, to nie traci on prawa do świadczenia. Tym samym pojawienie się jakiejkolwiek współprzyczyny wyklucza negatywne konsekwencje, jakie płyną w odniesieniu do ubezpieczonego z treści art. 21 ust. 1 ustawy. Niemniej z zebranego materiału dowodowego nie wynikało, że istniała jakakolwiek współprzyczyna wypadku.
SN podkreślił że kierowca zjechał ze swojego pasa jezdni i najechał na pojazd, który w sposób prawidłowy poruszał się swoim pasem drogi. Ubezpieczony nie miał więc racji, twierdząc, że jego działanie nie było jedyną przyczyną wypadku i nie zachował się on rażąco niedbale. Na gruncie niniejszej sprawy, kierowca nie dostosował prędkości do warunków drogowych, nie zachował wymaganej ostrożności oraz naruszył przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym. Sąd zwrócił uwagę, że nieprawidłowa technika jazdy i nienależyta obserwacja drogi, które wynikają z nieprzestrzegania przepisów ruchu drogowego, mogą być ocenione jako naruszenie przez ubezpieczonego przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia, spowodowane przez niego wskutek rażącego niedbalstwa. Tym samym zaistniała podstawa do wyłączenia prawa ubezpieczonego do świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego. Mając powyższe na uwadze, SN odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Postanowienie Sądu Najwyższego z 28 maja 2025 r., sygn. akt I USK 402/23
Linki w tekście artykułu mogą odsyłać bezpośrednio do odpowiednich dokumentów w programie LEX. Aby móc przeglądać te dokumenty, konieczne jest zalogowanie się do programu. Dostęp do treści dokumentów LEX jest zależny od posiadanych licencji. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
