Fundacja Sunflowers rozpoczęła rekrutację do pierwszej w Polsce Letniej Szkoły Międzynarodowego Prawa Karnego.
Zmień język strony
Prawo.pl

Sprawa C-872/24, Digi România i in.: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Arad (Rumunia) w dniu 16 grudnia 2024 r. Digi România SA/VK

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Arad (Rumunia) w dniu 16 grudnia 2024 r. Digi Romania SA/VK
(Sprawa C-872/24, Digi Romania i in.)

(C/2025/2351)

Język postępowania: rumuński

(Dz.U.UE C z dnia 28 kwietnia 2025 r.)

Sąd odsyłający

Tribunalul Arad

Strony w postępowaniu głównym

Strona inicjująca postępowanie przed sądem odsyłającym: Digi Romania SA

Druga strona postępowania: VK

Pytania prejudycjalne

1) Czy okoliczność, że uregulowania krajowe - które nakładają pewne ograniczenie w zakresie odszkodowania za opóźnienie w odniesieniu do stosunków prawnych, które nie wynikają z prowadzenia przedsiębiorstwa - w odniesieniu do stosunków prawnych, które wynikają z prowadzenia przedsiębiorstwa mają inną treść normatywną, z związku z czym nie ustanawiają one ograniczenia w zakresie odpowiednich kar mających zastosowanie w stosunkach prawnych między operatorem usług łączności elektronicznej (telefonii komórkowej i dostępu do internetu) a konsumentem, lecz ustanawiają takie ograniczenie w odniesieniu do innych stosunków prawnych, takich jak działalność bankowa, należy uznać za element swobody [świadczenia] usług, o której mowa w art. 56 i następnych Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, ponieważ prawo to jest uregulowane w sektorze łączności elektronicznej dyrektywą 2002/22 w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywą o usłudze powszechnej) 1  oraz dyrektywą 2018/1972 ustanawiającą Europejski kodeks łączności elektronicznej 2 , czy też przeciwnie, ograniczenie na korzyść konsumentów odpowiednich kar może zostać dokonane na drodze sądowej na podstawie art. 3 ust. 3 dyrektywy 93/13 w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich 3 , w szczególności lit. e) załącznika do tej dyrektywy, zgodnie z którym warunek może zostać uznany za nieuczciwy, jeżeli przyznaje on przedsiębiorcy prawo do nałożenia na konsumenta obowiązku wniesienia rażąco wysokiego odszkodowania w razie niewykonania przez niego zobowiązań?

2) Czy wykładnia i stosowanie art. 3 ust. 3 dyrektywy 93/13 w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, w szczególności lit. e) załącznika do tej dyrektywy, oznaczają w kontekście analizy potencjalnie nieuczciwego charakteru kary umownej ustalającej wysokość odszkodowania za opóźnienie należnego od konsumenta z tytułu braku zapłaty w terminie faktur za usługi łączności elektronicznej (telefonii komórkowej i dostępu do internetu) na 0,5 % za każdy dzień opóźnienia,

- że sąd ma obowiązek odnieść się do wysokości tych szkód obliczonych za okres jednego roku, tj. do wartości wynoszącej 182,5 % rocznie, w związku z czym ustalenie nieuczciwego charakteru tych kar może nastąpić wyłącznie w drodze analizy porównawczej tych kar z wysokością odsetek ustawowych, które miałyby zastosowanie, gdyby strony same nie ustaliły konkretnej kwoty odszkodowania za opóźnienie

czy też

- sąd jest również zobowiązany do uwzględnienia rzeczywistego czasu trwania okresu, za który żądana jest kara w wysokości 0,5 %, tj. liczby dni do których odnosi się to żądanie, oraz do uwzględnienia w swojej ocenie rzeczywistej wysokości kwoty żądanej tytułem kary w stosunku do kwoty należności głównej?

3) Czy w ramach analizy potencjalnie nieuczciwego charakteru warunku dotyczącego kary umownej, który ustala wysokość odszkodowania za opóźnienie należnego od konsumenta z tytułu braku zapłaty w terminie faktur za usługi łączności elektronicznej (telefonii komórkowej i dostępu do Internetu) na 0,5 % za każdy dzień opóźnienia, wykładnia i stosowanie art. 3 ust. 3 dyrektywy 93/13 w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, w szczególności lit. e) załącznika do tej dyrektywy, wymagają od sądu uwzględnienia, oprócz kwot należnych od konsumenta, również ewentualnej szkody poniesionej przez przedsiębiorcę, który z kolei jest stroną stosunków prawnych, w ramach których ciążą na nim podobne obowiązki w zakresie wysokości odszkodowania za opóźnienia w płatnościach, jakie byłby zobowiązany zapłacić w wyniku niewykonania swoich zobowiązań płatniczych?

4) Czy konkretnie określona wysokość kar za opóźnienie może być uznana za nieuczciwą w zakresie, w jakim przekracza kwotę należności głównej obciążającej konsumenta?

1 Dyrektywa 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej) (Dz.U. 2002, L 108, s. 51).
2 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1972 z dnia 11 grudnia 2018 r. ustanawiająca Europejski kodeks łączności elektronicznej (Dz.U. 2018, L 321, s. 36).
3 Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (Dz.U. 1993, L 95, s. 29).
Metryka aktu
Identyfikator:

Dz.U.UE.C.2025.2351

Rodzaj:ogłoszenie
Tytuł:Sprawa C-872/24, Digi România i in.: Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunalul Arad (Rumunia) w dniu 16 grudnia 2024 r. Digi România SA/VK
Data aktu:2025-04-28
Data ogłoszenia:2025-04-28