Pacjent nie ma prawa do usunięcia danych osobowych, które posiada placówka
Uprawnienia pacjenta dotyczące dokumentacji medycznej określają prawa do dostępu do tej dokumentacji. Podmiot leczniczy musi chronić dane zawarte w dokumentacji. Pacjent nie ma natomiast prawa do żądania usunięcia danych zawartych w dokumentacji wyjaśnia Iwona Kaczorowska-Kossowska w komentarzu w Serwisie Prawo i Zdrowie.
Pytanie
Czy pacjent po odbyciu wizyty lekarskiej ma prawo do usunięcia danych osobowych będących w posiadaniu placówki leczniczej?
Odpowiedź
Uprawnienia pacjenta związane z dokumentacją medyczną określa zaś art. 23 ustawy z 6 listopada 2008 roku o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta - dalej u.p.p., według którego pacjent ma prawo do dostępu do dokumentacji medycznej dotyczącej jego stanu zdrowia oraz udzielonych mu świadczeń zdrowotnych, zaś dane zawarte w dokumentacji medycznej podlegają ochronie określonej w niniejszej ustawie oraz w przepisach odrębnych. Nie obejmuje to zatem prawa pacjenta do żądania usunięcia danych w okresie objętym obowiązkowym przechowywaniem dokumentacji.
Uzasadnienie
Przechowywanie danych pacjenta zawartych w dokumentacji medycznej stanowi odrębną kategorię prawną w stosunku do przepisów ustawy z 29 sierpnia 1997 roku o ochronie danych osobowych.
Obowiązek i terminy przechowywania danych dotyczących pacjenta zawartych w tej dokumentacji wynikają bowiem z art. 24 i art. 29 u.p.p. Zgodnie z tym pierwszym przepisem podmiot wykonujący działalność leczniczą obowiązany jest do prowadzenia dokumentacji medycznej, którą zgodnie z art. 29 ust. 1 u.p.p. zobowiązany jest przechowywać przez okres 20 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano ostatniego wpisu, z wyjątkiem:
1) dokumentacji medycznej w przypadku zgonu pacjenta na skutek uszkodzenia ciała lub zatrucia, która jest przechowywana przez okres 30 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpił zgon;
2) zdjęć rentgenowskich przechowywanych poza dokumentacją medyczną pacjenta, które są przechowywane przez okres 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym wykonano zdjęcie;
3) skierowań na badania lub zleceń lekarza, które są przechowywane przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym udzielono świadczenia będącego przedmiotem skierowania lub zlecenia;
4) dokumentacji medycznej dotyczącej dzieci do ukończenia 2. roku życia, która jest przechowywana przez okres 22 lat.
Dopiero po upływie powyższych okresów podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych niszczy dokumentację medyczną w sposób uniemożliwiający identyfikację pacjenta, którego dotyczyła (art. 29 ust. 2 u.p.p.).
Uprawnienia pacjenta związane z dokumentacją medyczną określa zaś art. 23 u.p.p., według którego pacjent ma prawo do dostępu do dokumentacji medycznej dotyczącej jego stanu zdrowia oraz udzielonych mu świadczeń zdrowotnych, zaś dane zawarte w dokumentacji medycznej podlegają ochronie określonej w niniejszej ustawie oraz w przepisach odrębnych. Nie obejmuje to zatem prawa pacjenta do żądania usunięcia danych w okresie objętym obowiązkowym przechowywaniem dokumentacji.
W zakresie zasad gospodarowania danymi osobowymi pacjenta zawartymi w dokumentacji medycznej upp stanowi zatem lex specialis w stosunku do ustawy o ochronie danych osobowych, odsyłając do tej ostatniej tylko w zakresie odnoszącym się do ochrony tych danych.
Pytanie pochodzi z Serwisu Prawo i Zdrowie.
Czytaj inne komentarze tej autorki:
Zalecane jest posiadanie procedur postępowania z agresywnymi pacjentami >>>
Monitoring w salach szpitalnych nie łamie praw pacjenta>>>
Zmiany czasu pracy fizjoterapeuty trzeba wprowadzić do umowy lub regulaminu>>>
Dopuszczalne jest założenie kamer w chłodni lub prosektorium>>>
Iwona Kaczorowska-Kossowska
Radca prawny. W 1995 roku ukończyła wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego, a następnie w 2001 roku aplikację radcowską w Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Gdańsku. Zawód radcy prawnego wykonuje od 2001 roku. Specjalizuje się w prawie medycznym i farmaceutycznym, w szczególności w zakresie kontaktów lekarz-pacjent i negocjacjach umów i porozumień w sprawach związanych z prowadzeniem podmiotów leczniczych, praktyk lekarskich i aptek. Należy do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Gdańsku, jest prezesem zarządu Fundacji Law4Med, która zajmuje się prawnym wspieraniem środowiska medycznego. Prowadzi Kancelarię Prawa Medycznego i Farmaceutycznego w Gdyni. Współpracuje z Okręgową Izbą Lekarską w Gdańsku, Ogólnopolskim Stowarzyszeniem Szpitali Prywatnych, organizacjami pracodawców i pracowników ochrony zdrowia.
