Bezpłatny e-book Co warto wiedzieć na stanowisku dyrektora placówki medycznej?
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Prawo.pl

Jak prawidłowo oznaczać podmiot wystawiający recepty

Komentarz szczegółowo omawia sposób oznaczenia lekarza wystawiającego na druku recepty w związku ze zmianami stanu prawnego, jakie obowiązują w dużej części od dnia 1 stycznia 2013 r. Autor omawia wymogi, jakie musi spełniać recepta w związku z wymogami refundacyjnymi. Ponadto wskazano dane, które muszą się znaleźć na recepcie w zależności od formy wykonywania zawodu.

1. Wprowadzenie

Wystawianie recept przez lekarza jest nieodrodną częścią wykonywania tego zawodu. Co do zasady, wystawienie recepty powinno być poprzedzone badaniem pacjenta i stanowić opartą na wiedzy medycznej odpowiednią reakcję na stwierdzone dolegliwości. Przypomnieć należy, że zgodnie z treścią art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 277, poz. 1634 z późn. zm.) – dalej u.z.l.l.d. – lekarz może ordynować leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, które są dopuszczone do obrotu w Rzeczypospolitej Polskiej na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Do przepisów tych należą w szczególności przepisy:

– rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 marca 2012 r. w sprawie recept lekarskich (Dz. U. poz. 260) – dalej r.r.l.,

– ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. U. Nr 122, poz. 696 z późn. zm.) – dalej u.r.l. oraz

– ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 z późn. zm.) – dalej u.ś.o.z.

Rozporządzenie w sprawie recept określa sposób i tryb wystawiania recept lekarskich oraz wzór recepty, zaś ustawa o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych i ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, obejmują swoim zakresem obowiązki osób uprawnionych do wystawiania recept na leki refundowane oraz osób uprawnionych do otrzymania leków refundowanych.

W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że wystawienie recepty polega na czytelnym oraz trwałym naniesieniu na awersie recepty danych określonych w rozporządzeniu w sprawie recept oraz złożeniu na awersie recepty własnoręcznego podpisu osoby wystawiającej receptę (§ 2 ust. 1 r.r.l.), zaś szczegółowo wymagane dane i miejsce ich zamieszczenia na recepcie zostały określone w dalszych przepisach rozporządzenia.

Drugą podstawą informacją jest używanie przez przedmiotowe rozporządzenie i ustawę refundacyjną pojęcia osoby uprawnionej. Określenie to należy rozumieć w znaczeniu nadanym przez art. 2 pkt 14 u.r.l., zgodnie z którym osoba uprawniona to:

a) lekarz ubezpieczenia zdrowotnego;

b) lekarz, lekarz dentysta, z którymi NFZ zawarł umowę upoważniającą do wystawiania recept refundowanych;

c) lekarz, lekarz dentysta, posiadający prawo wykonywania zawodu, który zaprzestał wykonywania zawodu, a z którym NFZ zawarł umowę upoważniającą do wystawiania recept refundowanych dla wystawiającego, jego małżonka, wstępnych i zstępnych w linii prostej oraz rodzeństwa.

Zauważyć jednocześnie należy, że lekarz ubezpieczenia zdrowotnego to lekarz będący świadczeniodawcą (tj. taki lekarz, z którym NFZ zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej) albo lekarz, który jest zatrudniony lub wykonuje zawód u świadczeniodawcy, z którym NFZ zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (art. 5 pkt 14 u.ś.o.z.).

Rozróżnienie to znajduje potem odzwierciedlenie w przepisach rozporządzenia w sprawie recept i ma znaczenie przy oznaczaniu podmiotu wystawiającego receptę w polu „świadczeniodawca".

2. Recepty w ramach zawartej umowy z NFZ o udzielanie świadczeń

Udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych opiera się o zawartą przez świadczeniodawcę umowę z oddziałem wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia (art. 132 ust. 1 u.ś.o.z.), świadczeniobiorcy zaś mają prawo do świadczeń gwarantowanych, obejmujących m.in. prawo do leków dostępnych w aptece na receptę (art. 48 ust. 1 u.r.l. w zw. z art. 15 ust. 2 pkt. 14 u.ś.o.z.). Udzielanie świadczeń zdrowotnych ze środków publicznych obejmuje bowiem jednoczesne uprawnienie i obowiązek wystawiania recept na leki refundowane.

Recepta, na której co najmniej jeden z przepisanych leków jest objęty refundacją, powinna zawierać w polu „świadczeniodawca" (§ 3 ust. 1 pkt 1 r.r.l.) m.in. dane dotyczące osoby uprawnionej albo świadczeniodawcy (w rozumieniu art. 5 pkt 41 u.ś.o.z.), u którego wykonuje zawód osoba uprawniona. Zauważyć trzeba, że dane osoby uprawnionej powinny być nanoszone w sposób czytelny za pomocą nadruku, pieczątki lub naklejki przymocowanej do recepty w sposób uniemożliwiający jej usunięcie bez zniszczenia druku recepty (§ 3 ust. 2 r.r.l.). Dodać należy, że w polu „świadczeniodawca" numer REGON pojawia się dwukrotnie tzn. np. w formie nadruku lub pieczątki oraz dodatkowo w postaci jedno- lub dwuwymiarowych kodów kreskowych (§ 3 ust. 5 r.r.l.).

Z kolei dane lekarza wystawiającego receptę tj. imię, nazwisko i numer prawa wykonywania zawodu lekarza (§ 3 ust. 1 pkt 7 r.r.l.) należy umieścić w polu „dane i podpis lekarza". Także oznaczenie lekarza pojawić się powinno za pomocą nadruku, pieczątki lub naklejki. Ponadto numer prawa wykonywania zawodu lekarza jest obowiązkowo nanoszony na recepcie w tym polu przy pomocy kodu kreskowego (§ 3 ust. 5 r.r.l.).

W sposób szczegółowy dane, z wyróżnieniem kilku różnych kategorii świadczeniodawców lub uprawnionych, które należy zamieścić na recepcie, zostały określone w § 4 r.r.l.

2.1. Kontrakt „własny"

W przypadku zawarcia tzw. „własnej" umowy z NFZ o udzielanie świadczeń finansowanych ze środków publicznych przez podmiot leczniczy lub lekarza wykonującego zawód w formie praktyki zawodowej – lekarz wystawiający receptę ma obowiązek w polu „świadczeniodawca" umieścić następujące dane (§ 4 ust. 1 r.r.l.):

1. nazwę albo firmę podmiotu leczniczego/praktyki lekarskiej, np. Jan Kowalski Indywidualna Praktyka Lekarska/Centrum Stomatologiczne Ząbek;

2. adres miejsca udzielania świadczenia zdrowotnego (nazwa miejscowości, ulica, numer domu, numer lokalu);
3. numer telefonu;

4. identyfikator stanowiący dziewięć pierwszych cyfr numeru identyfikacyjnego REGON, właściwego dla miejsca udzielania świadczenia zdrowotnego (tj. REGON praktyki – jeżeli umowa z NFZ zawarta jest przez lekarza prowadzącego praktykę albo REGON podmiotu jeżeli umowa z NFZ zawarta jest przez podmiot).

Dane powyższe powinny być umieszczone w polu „świadczeniodawca" za pomocą nadruku, pieczątki lub naklejki (§ 3 ust. 2 r.r.l.), ponadto numer REGON pojawi się dodatkowo w postaci kodu kreskowego (§ 3 ust. 5 r.r.l.). Oznaczenie lekarza w polu „dane i podpis lekarza" (tj. imię, nazwisko i numer prawa wykonywania zawodu) wkomponowane jest przy pomocy nadruku, pieczątki lub naklejki, a numer prawa wykonywania zawodu lekarza jest obowiązkowo nanoszony dodatkowo na recepcie w tym polu przy pomocy kodu kreskowego (§ 3 ust. 5 r.r.l.).

2.2. Lekarz pracownik / lekarz podwykonawca

W przypadku wykonywania zawodu lekarza na podstawie umowy o pracę, lub na podstawie praktyki zawodowej wykonywanej wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego, lub na podstawie umowy cywilnoprawnej z podmiotem leczniczym, który posiada zawartą umowę z NFZ o udzielanie świadczeń finansowanych ze środków publicznych, świadczeniodawca przydziela wykonującym u niego zawód osobom uprawnionym, tj. lekarzom ubezpieczenia zdrowotnego (art. 2 pkt 14 lit. a u.r.l. w zw. z art. 15 ust. 2 pkt 14 u.ś.o.z.), zakresy liczb będących unikalnymi numerami identyfikującymi recepty (otrzymane od NFZ). Druki recept lub zakresy liczb, przydzielone w ten sposób, są wykorzystywane wyłącznie przez osoby uprawnione, którym te druki lub zakresy liczb zostały przydzielone, w tym przypadku przez świadczeniodawcę (§ 9 ust. 7 r.r.l.). Oznacza to, że lekarz ubezpieczenia nie może posługiwać się tymi receptami w innym podmiocie, ani użyczać recept innemu lekarzowi wykonującemu zawód w podmiocie leczniczym. Stanowczo podkreślić trzeba, że za pomocą tych druków recept lekarz ubezpieczenia zdrowotnego może wypisywać leki wyłącznie w tym podmiocie i wyłącznie dla pacjentów objętych finansowaniem ze środków publicznych.

W tej sytuacji lekarz wystawiający receptę ma obowiązek w polu „świadczeniodawca" umieścić następujące dane (§ 4 ust. 1 r.r.l.):

1. nazwę albo firmę podmiotu leczniczego (u którego wykonuje zawód, wypełniając umowę o świadczenia finansowane ze środków publicznych i jest uprzednio zgłoszony do NFZ) np. Spółdzielnia Lekarska Zdrowie;

2. adres miejsca udzielania świadczenia zdrowotnego (nazwa miejscowości, ulica, numer domu, numer lokalu, np. Spółdzielni Lekarskiej Zdrowie);

3. numer telefonu (w tym przykładze do Spółdzielni Lekarskiej Zdrowie);

4. identyfikator stanowiący dziewięć pierwszych cyfr numeru identyfikacyjnego REGON, właściwego dla miejsca udzielania świadczenia zdrowotnego (tj. REGON Spółdzielni Lekarskiej Zdrowie).

Identycznie jak w poprzedniej sytuacji, dane te w polu „świadczeniodawca" umieszcza się za pomocą nadruku, pieczątki lub naklejki (§ 3 ust. 2 r.r.l.), ponadto numer REGON podmiotu leczniczego pojawi się dodatkowo w postaci kodu kreskowego (§ 3 ust. 5 r.r.l.). Oznaczenie lekarza w polu „dane i podpis lekarza" widnieje w tym miejscu recepty za pomocą nadruku, pieczątki lub naklejki, a sam numer prawa wykonywania zawodu lekarza jest obowiązkowo nanoszony na recepcie w tym polu przy pomocy kodu kreskowego (§ 3 ust. 5 r.r.l.).W tym zakresie pozostaje bez znaczeia, czy lekarz wypełniający kontrakt z NFZ, zawarty na rzecz podmiotu leczniczego, jest pracownikiem, ma zawartą umowę cywilnoprawną, czy też ma zarejestrowaną praktykę wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego. W polu „świadczeniodawca" powinny widnieć dane tego podmiotu, to ten podmiot generuje i przydziela każdemu lekarzowi odrębnie unikalne numery recept. Oznaczenie lekarza znajduje się bowiem w polu „dane i podpis lekarza".

3. Umowa upoważniająca

Podstawą umożliwiającą wystawianie przez lekarza recept na leki refundowane – bez zawartej umowy z NFZ o udzielanie świadczeń finansowanych ze środków publicznych – jest umowa upoważniająca zawarta z oddziałem wojewódzkim NFZ na terenie którego mają być wystawiane recepty. Umowa upoważniająca do wystawiania recept refundowanych jest zawierana przez lekarza/lekarza dentystę, który nie jest lekarzem ubezpieczenia zdrowotnego (art. 48 ust. 2 u.r.l.) na czas nieokreślony. Lekarz w umowie ma obowiązek wskazać wszystkie miejsca udzielania świadczeń zdrowotnych, na terenie właściwego oddziału wojewódzkiego (art. 48 ust. 3 pkt 2 u.r.l.). Istotne jest to, że w przypadku wskazania kilku miejsc wystawiania recept, np. siedziby własnej praktyki zawodowej oraz siedziby podmiotu leczniczego (w którym lekarz udziela świadczeń poza kontraktem z NFZ), w umowie powinien także być zawarty m.in. adres i numer REGON praktyki zawodowej oraz adres i numer REGON tego podmiotu leczniczego. Dodać należy, że lekarz zamierzający wystawiać recepty na terenie innego oddziału wojewódzkiego NFZ, musi nie tylko zawrzeć umowę z tym oddziałem, ale ma także obowiązek powiadomić o tym dotychczasowy oddział wojewódzki NFZ (vide: wzór umowy upoważniającej zgodny z zarządzeniem Prezesa NFZ z dnia 30 czerwca 2012 r. w sprawie wzoru umowy upoważniającej do wystawiania recept na leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyroby medyczne refundowane ze środków publicznych, przysługujące świadczeniobiorcom nr 38/2012/DGL).

3.1. Recepty w praktyce stacjonarnej

Lekarz wystawiający receptę we własnej praktyce zawodowej, tzw. stacjonarnej (prowadzący własny gabinet), ma obowiązek w polu „świadczeniodawca" umieścić następujące dane (§ 4 ust. 1 r.r.l.):
1. nazwę albo firmę własnej praktyki lekarskiej, np. Indywidualna Praktyka Lekarska Stefan Cichy;
2. adres miejsca udzielania świadczenia zdrowotnego (nazwa miejscowości, ulica, numer domu, numer lokalu własnej praktyki);
3. numer telefonu (do własnej praktyki);
4. identyfikator stanowiący dziewięć pierwszych cyfr numeru identyfikacyjnego REGON, właściwego dla miejsca udzielania świadczenia zdrowotnego (tj. REGON własnej praktyki).
Dane lekarza jako osoby uprawnionej powinny być nanoszone w polu „świadczeniodawca" za pomocą nadruku, pieczątki lub naklejki przymocowanej do recepty w sposób uniemożliwiający jej usunięcie bez zniszczenia druku recepty (§ 3 ust. 2 r.r.l.). W polu „świadczeniodawca" numer REGON praktyki zawodowej pojawi się dwukrotnie: dodatkowo bowiem w postaci kodu kreskowego (§ 3 ust. 5 r.r.l.). Z kolei imię, nazwisko i numer prawa wykonywania zawodu lekarza (§ 3 ust. 1 pkt. 7 r.r.l.) należy umieścić w polu „dane i podpis lekarza". Także tam oznaczenie lekarza pojawić się powinno za pomocą nadruku, pieczątki lub naklejki. Ponadto numer prawa wykonywania zawodu lekarza jest obowiązkowo nanoszony na recepcie w tym polu przy pomocy kodu kreskowego (§ 3 ust. 5 r.r.l.).

Fragment komentarza zamieszczonego w całości w publikacji Serwis Prawo i Zdrowie

Polecamy książki prawnicze o tematyce zdrowotnej