Bezpłatny e-book Co warto wiedzieć na stanowisku dyrektora placówki medycznej?
Włącz wersję kontrastową
Zmień język strony
Prawo.pl

Czy NFZ ma prawo ukarać lekarza POZ za wypisywanie (na wyraźne żądanie pacjenta) na receptach leków w nadmiarze?

Pytanie
Jestem lekarzem POZ świeżo po kontroli NFZ w sprawie recept. Kontrolowano pacjenta inwalidę wojennego, który ewidentnie nadużywał ilości wystawianych recept. W rozmowie z lekarzem zawsze twierdził, że leki te są dla niego i musi je stosować. Ma stwierdzone jednostki chorobowe, w których te preparaty się stosuje, ale lekarze wypisywali mu ich więcej niż wynikałoby to ze sposobu ich stosowania. Pacjent był informowany przez lekarzy o potrzebie zmniejszenia ilości stosowanych leków (co zostało odnotowane w dokumentacji medycznej), ale bez efektu. Wielokrotnie wymuszał wystawianie recept.
Czy NFZ może ukarać lekarzy za wypisywanie leków w nadmiarze?
Czy lekarz ma prawo odmówić pacjentowi wystawienia recepty i w jakich sytuacjach?
Czy pacjent, który nadużywa bezpłatnej ordynacji leków może być w jakiś sposób ukarany przez NFZ?
Odpowiedź
odpowiedzi udzielono: 31 stycznia 2012 r.
Narodowemu Funduszowi Zdrowia przysługuje uprawnienie do nakładania na świadczeniodawców kar umownych za stwierdzone nieprawidłowości w sposobie ordynowania leków, w tym za "wypisywanie leków w nadmiarze". Lekarz ma prawo odmówić wydania pacjentowi recepty – decyzja w tym zakresie należy wyłącznie do lekarza, który kieruje się jedynie wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej, dostępnymi metodami i środkami zapobiegania, rozpoznawania i leczenia chorób oraz zasadami etyki zawodowej a także należytą starannością, nigdy zaś żądaniem pacjenta. W sytuacji, gdy świadczeniobiorca otrzymuje leki na podstawie recepty wystawionej przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, tylko ten ostatni odpowiedzialny jest za liczbę ordynowanych pacjentowi leków.
Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 5 pkt 37 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 z późn. zm.) - dalej u.ś.o.z., związane z procesem leczenia leki stanowią element świadczeń zdrowotnych rzeczowych i tym samym element świadczeń opieki zdrowotnej. Jak stanowi z kolei przepis obowiązującego jeszcze do dnia 30 czerwca 2012 r. art. 34 ust. 1 u.ś.o.z. zaopatrzenie w leki przysługuje świadczeniobiorcy na podstawie recepty wystawionej przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, a więc przez lekarza, lekarza dentystę będącego świadczeniodawcą, z którym NFZ zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, albo lekarza, lekarza dentystę, który jest zatrudniony lub wykonuje zawód u świadczeniodawcy, z którym NFZ zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.
Odnosząc się do treści sformułowanych pytań wskazać należy już na wstępie, iż zgodnie z przepisem § 4 Ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z Nr 81, poz. 484) to świadczeniodawca ponosi odpowiedzialność za ordynowanie leków, wyrobów medycznych i środków pomocniczych leczonym przez niego świadczeniobiorcom, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz z aktualnym stanem wiedzy medycznej. Zgodnie ponadto z przepisami Ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej lekarz ubezpieczenia zdrowotnego leczący świadczeniobiorcę w poradni specjalistycznej zobowiązany jest do pisemnego, nie rzadziej niż co 12 miesięcy, informowania lekarza ubezpieczenia zdrowotnego lub felczera ubezpieczenia zdrowotnego kierującego i lekarza podstawowej opieki zdrowotnej świadczeniobiorcy o rozpoznaniu, sposobie leczenia, rokowaniu, ordynowanych lekach, w tym okresie ich stosowania i dawkowania oraz wyznaczonych wizytach kontrolnych. Tylko w przypadku dopełnienia obowiązku informacyjnego, o którym mowa wyżej, lekarz podstawowej opieki zdrowotnej może kontynuować leczenie farmakologiczne świadczeniobiorcy. W tym miejscu wskazać dodatkowo należy, iż po myśli przepisu art. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 277, poz. 1634 z późn. zm.) lekarz ma obowiązek wykonywać zawód, zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej, dostępnymi mu metodami i środkami zapobiegania, rozpoznawania i leczenia chorób, zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz z należytą starannością.
Z przedstawionego wyżej stanu prawnego wywieść można niebudzący wątpliwości wniosek, iż to wyłącznie lekarz ubezpieczenia zdrowotnego, w tym również lekarz podstawowej opieki zdrowotnej, ponosi odpowiedzialność za sposób ordynowania leków pacjentom. W tym też zakresie Narodowemu Funduszowi Zdrowia, przysługuje uprawnienie do przeprowadzenia stosownej kontroli. Jak stanowi bowiem § 26 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 23 grudnia 2011 r. w sprawie recept lekarskich (Dz. U. z 2011 r. Nr 294, poz. 1739) kontrola wystawiania recept na leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyroby medyczne obejmuje badanie i ocenę prawidłowości działań osób uprawnionych, w szczególności zaś zgodność danych zamieszczonych na receptach z prowadzoną dokumentacją medyczną oraz prawidłowość i zasadność wystawienia recepty oraz zgodność jej wystawienia z przepisami. Jeżeli zaś w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono nieprawidłowości w wystawianiu lub realizacji recept, NFZ wydaje zalecenia pokontrolne, zobowiązując podmiot kontrolowany do złożenia w terminie 14 dni informacji o podjętych działaniach dotyczących zaleceń pokontrolnych. W tym miejscu wskazać należy, iż uprawnienie NFZ do prowadzenia kontroli w zakresie wystawiania przez lekarzy niebędących lekarzami ubezpieczenia zdrowotnego recept na refundowane leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyroby medyczne, począwszy od dnia 1 stycznia 2012 r., wynikać będzie z przepisu art. 48 ust. 7 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. U. Nr 122, poz. 696 z późn. zm.). Zgodnie z jego brzmieniem osoba uprawniona oraz świadczeniodawca, z którym NFZ zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, są obowiązani poddać się kontroli przeprowadzanej lub zlecanej przez NFZ w zakresie wystawiania recept na refundowane leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyroby medyczne; do kontroli takiej stosuje się odpowiednio przepisy art. 64 ust. 1-10 u.ś.o.z.
Artur Paszkowski

Polecamy książki prawnicze o tematyce zdrowotnej