Studentka pierwszego roku kierunku lekarskiego zwróciła się do dziekana z wnioskiem o powtórzenie egzaminu komisyjnego z anatomii. W jej ocenie, forma przeprowadzonego egzaminu budziła wątpliwości z uwagi na obecność nauczyciela akademickiego, który egzaminował ją, gdy podchodziła do drugiego terminu. Ponadto zarzuciła, że przebieg egzaminu został zarejestrowany co prawda za jej zgodą, ale regulamin studiów tego nie przewidywał. W przypadku nieuwzględnienia prośby o powtórzenie egzaminu komisyjnego, studentka wniosła o ustalenie indywidualnego terminu zaliczenia przedmiotu oraz o powtarzanie drugiego semestru.

 

Powtórzenie egzaminu nie wchodziło w grę

Dziekan odmówił powtórzenia egzaminu komisyjnego. Uznał, że naruszyłoby to zasady panujące na uczelni. Studentka wniosła odwołanie. Sprawa trafiła na biurko rektora, który utrzymał w mocy sporne rozstrzygnięcie. Podjął też decyzję o powtarzaniu przez studentkę pierwszego roku studiów. W uzasadnieniu wskazał, że studentka kilka razy podchodziła do egzaminu z anatomii i wszystkie próby zostały przeprowadzone zgodnie z regulaminem studiów. Rektor ocenił, że czterokrotne niezdanie egzaminu, upoważniało go do podjęcia decyzji o powtarzaniu semestru lub roku studiów, wpisie warunkowym albo o skreśleniu z listy studentów. Organ podkreślił, że podjął najmniej dotkliwe rozwiązanie, które umożliwia studentce kontynuowanie nauki. Studentka nie była jednak zadowolona z tego rozstrzygnięcia, więc postanowiła wnieść skargę do sądu administracyjnego.

 

 

Czytaj także: WSA: Rektor nie ujawni, co studenci myślą o wykładowcach >>>

Sąd nie mógł skontrolować tej decyzji

Sprawą zajął się WSA, który uznał, że skarga była niedopuszczalna. Zaskarżony akt nie podlegał bowiem kognicji sądów administracyjnych. Sąd stwierdził, że sporne rozstrzygnięcie stanowiło władczy, jednostronny przejaw woli rektora, który nie znajduje oparcia w przepisach stanowiących źródło powszechnie obowiązującego materialnoprawnego prawa administracyjnego. Rozstrzygnięcie to nie jest decyzją administracyjną albo innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, która dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. WSA podkreślił, że kontroli sądów administracyjnych nie podlegają rozstrzygnięcia organów uczelni znajdujące podstawę prawną w wewnętrznych źródłach prawa (np. w regulaminie studiów) dotyczące kwestii związanych z tokiem studiów indywidualnie określonego studenta, które nie przesądzają ostatecznie o jego sytuacji prawnej.

E-learning prawniczy w czasach koronawirusa, czyli jak lepiej, szybciej i na dłużej przyswoić wiedzę >>

 


Autonomia wyklucza kontrolę wszystkich rozstrzygnięć

WSA podkreślił, że ustawodawca nie zdecydował się poddać kontroli sądów administracyjnych wszystkich rozstrzygnięć podejmowanych przez organy uczelni. Wynika to z przyznania szkołom wyższym autonomii. Dlatego też kognicji sądów administracyjnych podlegają tylko takie decyzje organów uczelni, które mają podstawę prawną w ustawie - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Zgodnie z przepisami tego aktu, w drodze decyzji administracyjnej orzeka się np. o odmowie przyjęcia na studia (art. 72 ust. 3), świadczeniach pomocy materialnej dla studentów (art. 86 ust. 2) lub skreśleniu z listy studentów (art. 108 ust. 3). Ustawa też dokładnie określa sytuacje, w których dopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego (np. art. 110 ust. 8, art. 226 ust. 5, art. 318, art. 427 ust. 3). Tymczasem zaskarżony akt nie należy do żadnej z powyższych kategorii.

Skarga musiała został odrzucona

Sąd wskazał, że do władztwa wewnętrznego uczelni należą wszelkie decyzje dotyczące przebiegu studiów. Kwestia przeprowadzania egzaminów jest regulowana przez statut i regulamin studiów. Oznacza to, że zaskarżony akt należy do materii tzw. władztwa wewnętrznego uczelni i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Rozstrzygnięcie w przedmiocie odmowy przeprowadzenia egzaminu komisyjnego nie wpływa też na posiadanie statusu studenta. Skarżąca może bowiem kontynuować naukę na studiach lekarskich. Mając powyższe na uwadze, WSA odrzucił skargę.

Postanowienie WSA w Gliwicach z 13 grudnia 2021 r., sygn. akt III SA/Gl 634/21