Wymagania wobec przedsiębiorców są aktem prawa miejscowego

Zdaniem NSA, uchwała rady gminy ustalająca wymagania wobec przedsiębiorcy ubiegającego się o zezwolenie określone w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku, jest aktem prawa miejscowego.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów rozpoznawał sprawę pytania Prezesa NSA czy akt wydawany przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) na podstawie art.

7 ust. 3a ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008 ze zm.) stanowi akt prawa miejscowego. Nie rozpoznał jednak merytorycznie sprawy, gdyż wnioskodawca wycofał wniosek (z powodu zmiany stanu prawnego) i NSA umorzył postępowanie postanowieniem z dnia 18 listopada 2009 r., sygn. II OPS 1/09 (LEX nr 529485). Zdaniem Prezesa NSA kwestia wymagała rozstrzygnięcia z powodu wcześniejszego rozbieżnego orzecznictwa sądów administracyjnych w tej sprawie.

W uzasadnieniu postanowienia o umorzeniu NSA uznał jednak, że obecne brzmienie art. 7 ust. 3a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach wskazuje , że uchwała rady gminy określająca wymagania, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia w zakresie wynikającym z tej ustawy, jest aktem prawa miejscowego. Analogicznie można zatem przyjąć, że uchwała wydana na podstawie art. 7 ust. 3 również jest aktem prawa miejscowego.

Taka interpretacja może prowadzić do wniosku, że także wydawane w poprzednim stanie prawnym akty organów wykonawczych gminy (wójtów, burmistrzów, prezydentów miast) powinny być zaliczone do kategorii aktów prawa miejscowego.

Przydatne materiały:
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008 ze zm.)
Postanowienie NSA z dnia 18 listopada 2009 r. sygn. II OPS 1/09