Wnioskodawca wystąpił o wymierzenie grzywny staroście, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).
Uzasadniając swój wniosek wskazał, że trzykrotnie występował do starosty z żądaniem wykonania dwóch ostatecznych decyzji. Mimo upływu czasu organ nie przystąpił do ich wykonania, co uniemożliwiło wnioskodawcy dokonanie zmian w ewidencji gruntów rolnych oraz prawidłowe regulowanie zobowiązań wobec Skarbu Państwa.
W systemie LEX znajdziesz zagadnienie powiązane z tym artykułem:
Sądowoadministracyjne postępowanie
Najczęściej czytane w temacie:
Czytaj więcej w systemie informacji prawnej LEX
To zagadnienie zawiera:
Najczęściej czytane w temacie:
Czytaj więcej w systemie informacji prawnej LEX
Sąd wezwał wnioskodawcę do wskazania, czy taką skargę na bezczynność starosty rzeczywiście składał. Wezwany tej okoliczności jednak nie wykazał.
WSA podkreślił, iż dopuszczalność wymierzenia organowi grzywny z tytułu nieprzekazania sądowi skargi dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy taka skarga do organu została złożona. Dopiero bowiem wówczas organ ma obowiązek jej przekazania. Taki obowiązek z oczywistych względów nie ciąży na nim w sytuacji, gdy skargi nie złożono, bowiem wówczas nie ma środka zaskarżenia, który mógłby być przesłany oraz nie ma zarzutów, do których organ mógłby się ustosunkować.
WSA przypomniał, że wniosek o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 §1 p.p.s.a. jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie sądowe. Wniosek taki powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienie oraz oznaczenie stron i organów, a także spełniać inne wymagania określone w przepisach szczególnych. W ocenie sądu wykazanie przy wnoszeniu wniosku w trybie art. 55 p.p.s.a. o nałożenie grzywny, że wnioskodawca wniósł skargę do organu, jest jednym z koniecznych elementów formalnych przesądzających o jego dopuszczalności. Nie można bowiem żądać ukarania organu za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z odpowiedzi na nią w sytuacji, gdy taka skarga do organu nie została złożona.
Zdaniem WSA sytuacja braku wykazania złożenia skargi ma miejsce w sprawie. Wnioskodawca wniósł bowiem o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., jednak – wezwany do wykazania, że złożył skargę - tej okoliczności nie wykazał na żądanie sądu. W takiej sytuacji wniosek o wymierzenie grzywny jest niedopuszczalny – uznał WSA.
Postanowienie WSA w Białymstoku z 19 marca 2013 r., sygn. akt II SO/Bk 7/13, nieprawomocne
