NSA: nota księgowa przypomina wyłącznie o obowiązku uiszczenia opłaty
Nota księgowa przypomina wyłącznie o obowiązku uiszczenia opłaty za korzystanie z przystanków, nie nakładając na adresata obowiązku prawnego, ani nie przyznając mu jakichkolwiek uprawnień uznał Naczelny Sąd Administracyjny.
Prezydent miasta wystawił prywatnemu przewoźnikowi noty księgowe, określające wysokość należności za zatrzymywanie się należących do niego autobusów na przystankach komunikacyjnych i dworcach, których właścicielem jest jednostka samorządu terytorialnego.
Przewoźnik wniósł skargę na noty księgowe.
Organ uznał, iż sprawa nie należy do zakresu właściwości sądu administracyjnego.
W skardze do NSA przedsiębiorca argumentował, iż nota księgowa wystawiona przez prezydenta mieści się w pojęciu innego aktu z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Nakłada bowiem na stronę obowiązek uiszczenia wskazanej opłaty, określa jej wysokość oraz termin płatności, a tym samym stanowi indywidualny i władczy akt organu administracji publicznej, który podlega kontroli sądowej.
NSA odrzucił skargę.
Sąd zwrócił uwagę, iż obowiązek uiszczenia opłaty za korzystanie z przystanków wynika z mocy samego prawa.
Obowiązek ten powinien być wykonany niezwłocznie po skorzystaniu przez operatora/przewoźnika z przystanku komunikacyjnego/dworca, którego zarządzającym albo właścicielem jest jednostka samorządu terytorialnego.
W ustawie o publicznym transporcie zbiorowym brak jest przepisów regulujących prowadzenie postępowania administracyjnego w sprawie "ustalenia" czy "wymierzenia" omawianej opłaty.
Oznacza to, że opłaty nie wymierza się decyzją administracyjną (postanowieniem), ani tym bardziej indywidualnym aktem administracyjnym lub czynnością.
Zatem nota księgowa wystawiona w tym przedmiocie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Nota księgowa przypomina de facto wyłącznie o obowiązku uiszczenia opłaty, nie nakładając na adresata obowiązku prawnego, wszak nałożonego już ustawą, ani nie przyznając mu jakichkolwiek uprawnień – wyjaśnił sąd.
Na podstawie:
Postanowienie NSA z 19 stycznia 2016 r., sygn. akt II GSK 3531/15, prawomocne
