Były minister obrony narodowej dopuścił się kilku nruszeń prawa drogowego, za co będzie odpowiadał finansowo. Antoni Macierewicz miał rozmawiać przez telefon komórkowy za kierownicą samochodu, wyprzedzać na przejściu dla pieszych, najechać na podwójną linię ciągłą i wjechać na pas ruchu dla rowerów.
Szybka jazda po ulicach stolicy miała mieć miejsce w czwartek, 31 października br. Policjanci z Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Stołecznej wszczęli czynności wyjaśniające po doniesieniach pojawiających się w jednym z pism i na portalu X. o wykroczeniach drogowych Antoniego Macierewicza. Polityk ten miał naruszyć przepisy zagrożone ponad 27 punktami karnymi.
Dziennikarze informowali o wielu wykroczeniach popełnionych przez w centrum Warszawy przez Antoniego Macierewicza. W związku z powyższym funkcjonariusze z Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Stołecznej Policji wszczęli już czynności wyjaśniające w sprawie o wykroczenie" - napisała stołeczna policja na portalu X.
Wcześniej dziennikarze opisali przejazd Antoniego Macierewicza przez Warszawę. Według nich polityk naruszył wiele przepisów drogowych: miał rozmawiać przez telefon komórkowy za kierownicą samochodu, wyprzedzać na przejściu dla pieszych, najechać na podwójną linię ciągłą i wjechać na pas ruchu dla rowerów.
W reakcji na te wydarzenia Tomasz Siemoniak, minister spraw wewnętrznych, napisał na platformie X: Policja podjęła czynności w sprawie tego "rajdu", bo wszyscy są równi wobec prawa. Nawet Macierewicz, o czym zacznie się w końcu przekonywać. To osobnik nie tylko groźny dla bezpieczeństwa narodowego, ale i jak wskazują media dla bezpieczeństwa ludzi na drodze. Dość tych szaleństw.
Antoni Macierewicz, jak pisze IPN, to opozycjonista z lat 70. I 80. W PRL, współzałożyciel i pomysłodawca nazwy Komitetu Obrony Robotników, ponad 20 razy aresztowany przez Służbę Bezpieczeństwa. Zasługi Antoniego Macierewicza w walce z komunistycznym reżimem są niepodważalne.
Po wprowadzeniu 13 grudnia 1981 stanu wojennego wszedł w skład komitetu strajkowego w Stoczni Gdańskiej. 16 grudnia 1981 r., po pacyfikacji tego protestu, został internowany (w tym czasie została internowana na kilka miesięcy także jego żona). Osadzono go najpierw w zakładzie karnym w Iławie, następnie w Kielcach-Piaskach, Rzeszowie-Załężu i Łupkowie. W listopadzie 1982 z powodu stanu zdrowia został skierowany do szpitala powiatowego w Sanoku.
Był szefem Podkomisji ds. Zbadania Wypadku Lotniczego pod Smoleńskiem.
