MF: nieodpłatne poręczenie nie jest kosztem podatkowym
Równowartość wartości uzyskanych nieodpłatnie przez podatnika poręczeń służących zabezpieczeniu zobowiązań podatnika nie może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów - wyjaśnił minister finansów w odpowiedzi na interpelację poselską nr 28123/14.
W interpelacji skierowane zostało do ministra finansów pytanie dotyczące prawidłowości dokonywanej przez organy podatkowe interpretacji przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do podatkowych kosztów wartości uzyskiwanych przez podatników nieodpłatnie poręczeń.
Na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychodem podatnika jest m.in. wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń.
W przypadku gdy przedmiotem otrzymanego nieodpłatnie świadczenia jest uzyskanie przez podatnika poręczenia, dla ustalenia wartości tego świadczenia zastosowanie znajduje art. 12 ust. 6 pkt 4 tej ustawy, zgodnie z którym wartość tę ustala się „na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia”.
Jak wyjaśnił minister, w sytuacji gdy przedmiotem otrzymanych nieodpłatnie świadczeń jest uzyskanie prawa własności do składników majątku podlegających zaliczeniu do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które następnie podatnik wykorzystuje w prowadzonej działalności gospodarczej, równowartość wykazanego przychodu z tytułu ich nieodpłatnego otrzymania podatnik może zaliczyć do podatkowych kosztów poprzez dokonywane od tych składników odpisy amortyzacyjne.
Artykuł pochodzi z programu Vademecum Głównego Księgowego
