Ryzyko zawierania długotrwałych umów na czas określony

Umowa na czas określony zawierana jest w celu wykonania zadań w oznaczonym czasie. Pracodawca nie ma prawa wydłużać okresu trwania umowy na czas określony do kilku czy też kilkunastu lat. Takie działanie jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, ale może być też uznane za ominięcie przepisów prawa. A to już początek dużych problemów dla pracodawcy.

Pracodawcy, jako formę nawiązania stosunku pracy, chętnie wybierają umowę o pracę na czas określony. Ten rodzaj umowy charakteryzuje się większą swobodą co do możliwości wypowiedzenia. Dodatkowo większa elastyczność tego rodzaju umów wynika z faktu, iż w obowiązujących przepisach brak jest wprawdzie zapisów dotyczących długości trwania umów na czas określony.

Nie oznacza to, że umowy na czas określony mogą być zawierane na okresy bardzo długie. Potwierdza to ugruntowana linia orzecznictwa Sądu Najwyższego. Umowy o pracę na czas określony, zawarte na bardzo długie okresy, należy traktować jak umowy na czas nieokreślony(zob. min. wyrok SN z dnia 6 października 2005 r., II PK 77/2005, niepubl., wyrok SN z dnia 7 września 2005 r., II PK 294/04, OSNP 2006/13-14/207, wyrok SN z dnia 25 października 2007 r., II PK 49/07, OSNP 2008/21-22/317, OSP 2009/7-8/76, wyrok SN z 25 lutego 2009 r., II PK 186/08, OSNP 2010/19-20/230, wyrok SN z 14 lutego 2012 r., II PK 136/11).

Małgorzata Skibińska