Jakie są zasady udzielania pomocy materialnej ze środków ZFŚS?
Regulamin ZFŚS reguluje zasady udzielania pożyczek pracownikom. Wysokość pożyczki uzależniona jest od wysokości otrzymywanego wynagrodzenia. Pracownicy zarabiający najwięcej mają prawo ubiegać się o najwyższe kwoty pożyczki.
Czy takie postanowienie regulaminu jest zgodne istotą ZFŚS?
Czy preferencyjne warianty spłaty pożyczki dla osób o niższych wynagrodzeniu realizują cele socjalne ZFŚS?
Jak sama nazwa wskazuje ZFŚS ma charakter socjalny. Powoduje to, że nie powinny być w jego ramach promowane osoby o najwyższych dochodach. Tym samym nie powinno wprowadzać się zasady, że im wyższe ktoś ma dochody, tym wyższa pożyczka mu przysługuje. Jeżeli ktoś bowiem dużo zarabia, nie wymaga w ogóle pomocy materialnej lub wymaga jej w mniejszym stopniu (oczywiście poza wypadkami losowymi).
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (tekst jedn.: Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335 z późn. zm.) - dalej u.z.f.ś.s., fundusz ten przeznaczony jest na finansowanie działalności socjalnej organizowanej na rzecz osób uprawnionych do korzystania z funduszu, na dofinansowanie zakładowych obiektów socjalnych oraz na tworzenie zakładowych żłobków, przedszkoli oraz innych form wychowania przedszkolnego. Działalnością socjalną są zaś usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego, udzielanie pomocy materialnej i rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową. Dodatkowo należy wskazać, iż przez osoby uprawnione do korzystania z ZFŚS uważa się pracowników i ich rodziny, emerytów i rencistów - byłych pracowników i ich rodziny oraz inne osoby, którym pracodawca przyznał, w regulaminie ZFŚS, prawo korzystania ze świadczeń socjalnych finansowanych z tego funduszu.
Pożyczki mają charakter pomocy materialnej. Osoby mające mniejsze dochody powinny być traktowane w sposób preferencyjny - wprowadzenie zasady, iż osoby zarabiające najwięcej mają prawo do największej pożyczki, stanowi naruszenie istoty ZFŚS. Skoro jest to fundusz socjalny, to przy rozdziale środków należy preferować osoby w gorszej sytuacji materialnej. Obok kryterium materialnego należy brać pod uwagę także sytuację rodzinna i życiową osoby uprawnionej - jeżeli byłoby to uzasadnione z tych względów, pożyczka mogłaby być przekazana także najbogatszym. Mogłoby to mieć miejsce np. w przypadku ciężkiej choroby dziecka pracownika, wymagającej kosztownego leczenia za granicą.
Zróżnicowanie ilości rat na spłatę pożyczki w zależności od wysokości dochodów jest zgodne z założeniami ZFŚS. Osoby bogatsze zobowiązane byłyby do szybszej spłaty, a w konsekwencji ich obciążenie spłatami byłoby wyższe. Osoby biedniejsze płaciłyby przez dłuższy czas mniejsze raty, wobec czego ich obciążenie z tytułu spłaty byłoby mniejsze. Innym sposobem podobnego zróżnicowania jest wprowadzenie różnych wysokości odsetek - najbiedniejsi nie płaciliby ich w ogóle, bogatsi 1%.
Czy takie postanowienie regulaminu jest zgodne istotą ZFŚS?
Czy preferencyjne warianty spłaty pożyczki dla osób o niższych wynagrodzeniu realizują cele socjalne ZFŚS?
Jak sama nazwa wskazuje ZFŚS ma charakter socjalny. Powoduje to, że nie powinny być w jego ramach promowane osoby o najwyższych dochodach. Tym samym nie powinno wprowadzać się zasady, że im wyższe ktoś ma dochody, tym wyższa pożyczka mu przysługuje. Jeżeli ktoś bowiem dużo zarabia, nie wymaga w ogóle pomocy materialnej lub wymaga jej w mniejszym stopniu (oczywiście poza wypadkami losowymi).
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (tekst jedn.: Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335 z późn. zm.) - dalej u.z.f.ś.s., fundusz ten przeznaczony jest na finansowanie działalności socjalnej organizowanej na rzecz osób uprawnionych do korzystania z funduszu, na dofinansowanie zakładowych obiektów socjalnych oraz na tworzenie zakładowych żłobków, przedszkoli oraz innych form wychowania przedszkolnego. Działalnością socjalną są zaś usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego, udzielanie pomocy materialnej i rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową. Dodatkowo należy wskazać, iż przez osoby uprawnione do korzystania z ZFŚS uważa się pracowników i ich rodziny, emerytów i rencistów - byłych pracowników i ich rodziny oraz inne osoby, którym pracodawca przyznał, w regulaminie ZFŚS, prawo korzystania ze świadczeń socjalnych finansowanych z tego funduszu.
Pożyczki mają charakter pomocy materialnej. Osoby mające mniejsze dochody powinny być traktowane w sposób preferencyjny - wprowadzenie zasady, iż osoby zarabiające najwięcej mają prawo do największej pożyczki, stanowi naruszenie istoty ZFŚS. Skoro jest to fundusz socjalny, to przy rozdziale środków należy preferować osoby w gorszej sytuacji materialnej. Obok kryterium materialnego należy brać pod uwagę także sytuację rodzinna i życiową osoby uprawnionej - jeżeli byłoby to uzasadnione z tych względów, pożyczka mogłaby być przekazana także najbogatszym. Mogłoby to mieć miejsce np. w przypadku ciężkiej choroby dziecka pracownika, wymagającej kosztownego leczenia za granicą.
Zróżnicowanie ilości rat na spłatę pożyczki w zależności od wysokości dochodów jest zgodne z założeniami ZFŚS. Osoby bogatsze zobowiązane byłyby do szybszej spłaty, a w konsekwencji ich obciążenie spłatami byłoby wyższe. Osoby biedniejsze płaciłyby przez dłuższy czas mniejsze raty, wobec czego ich obciążenie z tytułu spłaty byłoby mniejsze. Innym sposobem podobnego zróżnicowania jest wprowadzenie różnych wysokości odsetek - najbiedniejsi nie płaciliby ich w ogóle, bogatsi 1%.
Autor:
