Dyskryminacją jest różnicowanie sytuacji pracowników ze względu na kryteria, które ustawodawca uznaje za dyskryminacyjne
Czy pracę wyłącznie na drugą zmianę można rozpatrywać w kategoriach dyskryminacji w zatrudnieniu?
Odpowiedź: Dyskryminacją jest różnicowanie sytuacji pracowników ze względu na kryteria, które w myśl art. 183a § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.) - dalej k.p. ustawodawca uznaje za dyskryminacyjne, czyli: płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonania polityczne, przynależność związkową, pochodzenie etniczne, wyznanie, orientację seksualną, a także zatrudnienie na czas określony lub nieokreślony albo w pełnym lub w niepełnym wymiarze czasu pracy. Jeżeli o stałym zatrudnianiu na drugą zmianę będzie decydowało jedno z wymienionych kryteriów, będzie to praktyka dyskryminująca takiego pracownika.






