Czy pracodawca rozwiązując umowę o pracę z pracownikiem, który nie przepracował ani jednego dnia, powinien wypłacić ekwiwalent za niewykorzystany urlop?

Pracownik ma podpisaną umowę na okres próbny od 23 maja 2007 r. do 31 lipca 2007 r. Dostaje tę umowę do ręki dzień wcześniej tj. 22 maja 2007 r. W dniu, w którym miał podjąć pracę, tj. 23 maja 2007 r. zadzwonił do firmy i powiadomił pracodawcę, że nie stawi się do pracy z powodu "choroby" (zwolnienia nie dostarczył).
Czy pracodawca rozwiązując z nim umowę w trybie natychmiastowym musi mu wypłacić ekwiwalent za urlop (pracownik nie przepracował ani jednego dnia)?
Pracownik ma ponad 10 lat pracy.

Tak, w takiej sytuacji pracodawca powinien wypłacić pracownikowi ekwiwalent za 3 dni urlopu wypoczynkowego.

W przypadku niewykorzystania przysługującego urlopu wypoczynkowego w całości lub w części z powodu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy pracownikowi przysługuje ekwiwalent pieniężny (art. 171 § 1 k.p.).
Pracownik nabywa prawo do urlopu wypoczynkowego w danym roku kalendarzowym z dniem 1 stycznia, pod warunkiem, że w tym okresie jest zatrudniony i nie korzysta ze zwolnień określonych w art. 155² § 1 kp.
Przepis art. 155² k.p. reguluje wpływ wykorzystywania przez pracownika urlopu bezpłatnego oraz innych okresów niewykonywania pracy na wymiar urlopu wypoczynkowego w danym roku kalendarzowym. W § 1 tego artykułu wskazane są przypadki nieobecności pracownika w pracy, które mają wpływ na wymiar urlopu w dany roku kalendarzowym, oprócz wymienionego urlopu bezpłatnego, są to:
– urlop wychowawczy,
– odbywanie zasadniczej służby wojskowej lub jej form zastępczych, okresowej służby wojskowej, przeszkolenia wojskowego albo ćwiczeń wojskowych,
– tymczasowe aresztowanie,
– odbywanie kary pozbawienia wolności,
– nieusprawiedliwiona nieobecność w pracy.
Wskazane okresy w danym roku kalendarzowym muszą trwać co najmniej 1 miesiąc. W przypadku gdy trwają krócej nie ograniczają wymiaru urlopu wypoczynkowego. W opisanej sytuacji nieobecność pracownika nie trwała dłużej niż jeden miesiąc.
W przepisie tym odrębnie potraktowane są dwie sytuacje, do których zastosowanie ma zasada proporcjonalności.
W § 2 zaś unormowano sytuację, gdy pracownik nabywszy prawo do urlopu wypoczynkowego za dany rok kalendarzowy, przestał wykonywać pracę z powodów wskazanych w art. 155² § 1 k.p.
Przy ustalaniu urlopu wypoczynkowego, w wymiarze proporcjonalnym, kalendarzowy miesiąc pracy odpowiada 1/12 wymiaru urlopu przysługującego pracownikowi na podstawie art. 155^2a § 1 k.p. Niepełny miesiąc kalendarzowy pracy zaokrągla się w górę do pełnego miesiąca (§ 2 art. 155^2a k.p.).
W opisanej sytuacji będą to 3 dni (1/12 z 26 dni = 2,16 czyli 3 dni).
Reguły proporcjonalnego obniżenia wymiaru urlopu nie stosujemy, jeżeli pracownik przed rozpoczęciem okresu wskazanego w art. 155² § 1 k.p. wykorzystał urlop w przysługującym mu lub wyższym wymiarze.