Sprawa dotyczyła sprzedaży produktów na Allegro. Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Wspólnotowych Znaków Towarowych i Wzorów Przemysłowych w sprawie o naruszenie praw chronionych Prawem własności przemysłowej. Sąd nakazał podanie: firm lub nazw oraz adresów sprzedających, ilości wystawionych na sprzedaż i zbytych przez sprzedających towarów oznaczonych wskazanymi znakami towarowymi, kwot uzyskanych ze sprzedaży tych towarów w okresach od dnia rejestracji użytkowników do dnia udzielenia przedmiotowej informacji. Skarżąca złożyła zażalenie i wnioskowała o oddalenie wniosków dowodowych, sąd jednak nie przyznał jej racji.

 

Symbole patriotyczne i wulgaryzmy nie mogą być znakiem towarowym>>

 

Tajemnica przedsiębiorca zagrożona

W rezultacie, po zakończeniu postępowania, sprawa trafiła do Trybunału Konsytucyjnego. W skardze pełnomocnik spółki argumentował, że art.  2861Prawa własności przemyśłowej dotyczącego obowiązku przedstawienia informacji został źle zaimplemoentowany z unijnej dyrektywy. Zdaniem skarżącej brakuje korelacji pomiędzy skalą naruszenia a zakresem dochodzonych informacji.

 

W skardze podkreślono, że może to skutkować nadużyciem instytucji roszczenia informacyjnego i zdobywania, za pomocą tego środka prawnego, informacji w zakresie szerszym niż byłoby to uzasadnione zakresem prawdopodobnego naruszenia praw wynikających z własności intelektualnej.

 


Przepis niekonstytucyjny

Trybunał w wydanym 6 grudnia br.  wyroku przyznał rację skarżącej, podkreślając, że ustawodawca wadliwie implementował unijne przepisy. Zdaniem TK art. 2861 ust. l pkt 3 ustawy – Prawo własności przemysłowej w sposób nieproporcjonalny naruszył wolność działalności gospodarczej zobowiązanego do ujawnienia informacji handlowych (tajemnicy przedsiębiorcy) i nie dał mu odpowiednich gwarancji chroniących przed nadużyciem ze strony uprawnionego do pozyskiwania informacji wchodzących w zakres tajemnicy handlowej.  Dodatkowo regulacja nie pozwalała na miarkowanie obowiązków informacyjnych.

 


 

Dodatkowo, jak podkreślił TK, przepis niee przewiduje żadnych adekwatnych środków ochrony praw osoby trzeciej. W konsekwencji naruszone jest prawo do sądu, w szczególności prawo do właściwie ukształtowanej, sprawiedliwej i adekwatnej do przedmiotu postępowania procedury.